Wyniki najnowszego badania skamieniałości z Maroka opublikowano 7 stycznia w czasopiśmie „Nature”.
Na tropie kluczowego węzła ewolucyjnego człowieka
Jak wyjaśniają autorzy publikacji, ostatni wspólny przodek neandertalczyków i denisowian żył w okresie 765–550 tys. lat temu. Do dziś toczą się debaty dotyczące m.in. rozmieszczenia geograficznego tej grupy. Ostatni, wspólny przodek neandertalczyków, denisowian i Homo sapiens bywa określany przez paleontologów mianem „przodka X”.
„Trwają debaty nad tym, które skamieniałości mogą reprezentować ten kluczowy węzeł ewolucyjny, a prawidłowa identyfikacja tego przodka jest niezbędna do zrozumienia kierunków późniejszych zmian ewolucyjnych” – wyjaśnia Antonio Rosas z Narodowego Muzeum Nauk Przyrodniczych w Madrycie (ekspert nie brał udziału w badaniu). Dotychczas jako potencjalnego „kandydata” wskazywano m.in. skamieniałości Homo antecessor z Atapuerca w Hiszpanii.
Jak podkreślają autorzy nowej analizy, skamieniałości z Maroka dają „mocne dowody na istnienie afrykańskiego rodu przodków naszego gatunku”.
Co wiadomo o skamieniałościach z Maroka?
Badane szczątki homininów pochodzą z wykopaliska „Thomas Quarry I” w Casablance (Maroko). Większość zbadanych skamieniałości wydobyto w latach 2008 i 2009. W skład cennego znaleziska wchodzą trzy kości szczęki (w tym jedna dziecięca), zęby i kręgi kostne. Znaleziono także kość udową z wyraźnymi śladami ugryzień dużego drapieżnika.
