Aplikacja adwokacka, a koszty uzyskania przychodu - wyrok NSA

Pani Mecenas nie dała za wygraną, i zaskarżyła wyrok do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając błędną wykładnię przepisów. Miała ona polegać na wskazaniu, że poniesienie wydatków związanych z uzyskaniem uprawnień zawodowych adwokata oraz z tytułu przynależności do wolnego zawodu korporacyjnego przed rozpoczęciem prowadzenia pozarolniczej działalności w formie kancelarii adwokackiej nie mieści się w definicji kosztu uzyskania przychodu (art. 22 ust. 1 ustawy o PIT).

NSA w wyroku z 16 lipca 2015 r. nie miał wątpliwości, że uiszczanie opłat rocznych za każdy rok aplikacji oraz opłaty za przystąpienie do egzaminu wstępnego i końcowego jest warunkiem koniecznym do uzyskania tytułu zawodowego adwokata i wykonywania tego zawodu, ale wydatki te nie pozostają w ścisłym związku przyczynowym z ewentualnymi przychodami.

Jak zauważono, przyjmując stanowisko prawniczki, przy ocenie, czy dany wydatek pozostaje w związku przyczynowym z prowadzeniem działalności przez adwokata i osiąganiem przychodu z tego źródła należałoby konsekwentnie uznać za koszt uzyskania przychodu również ewentualne wydatki poczynione na studia prawnicze. – Wszak warunkiem sine qua non rozpoczęcia przez adwokata działalności gospodarczej jest zarówno ukończenie studiów prawniczych, jak i odbycie aplikacji adwokackiej – zauważył NSA, dodając, że celem poniesienia wskazanych wydatków było uzyskania możliwości wykonywania zawodu adwokata, bez względu na formę w jakiej zawód ten będzie wykonywany.

W uzasadnieniu zwrócono także uwagę, że rozpoczynając aplikację skarżąca nie mogła mieć pewności, że ją ukończy. Tym bardziej nie było pewnym, czy rozpocznie prowadzenie działalności gospodarczej jako adwokat. – Wobec tego w chwili gdy wydatki te były ponoszone, uzyskanie przychodu z działalności gospodarczej było zdarzeniem przyszłym i niepewnym – wyjaśnił NSA.