Tak uznał we wtorek Trybunał Konstytucyjny. Skarga dotyczyła art. 11 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa) oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. Wyrok sądu administracyjnego zapadł wobec skarżącego. Opierał się na wyroku karnym wobec jego kontrahenta (miał wystawiać puste faktury). Zdaniem skarżącego naruszało to jego prawo do sądu i rzetelnego procesu (art. 45 Konstytucji RP).
Skład TK uznał, że to prawo nie jest absolutne i może być ograniczane w kolizji z innymi prawami, dlatego zbadał sprawę pod kątem konstytucyjnej zasady proporcjonalności (art. 31).
Ograniczenia te musi ustanowić ustawa, muszą być konieczne w demokratycznym państwie ze względu na ochronę innych konstytucyjnych wartości oraz nie mogą naruszać istoty danego prawa. Zdaniem TK badany przepis spełnia funkcję, dla której został wprowadzony, tj. uniknięcie rozbieżności w orzecznictwie oraz zapewnienie ekonomiki postępowania przez uniknięcie podwójnego postępowania dowodowego. Jest więc konieczny, a także niezbędny dla ochrony zaufania obywatela do państwa i prawa, a więc i bezpieczeństwa oraz porządku publicznego.
Przepis został też uznany za proporcjonalny, gdyż związanie wyrokiem karnym dotyczy tylko jego sentencji i nie zwalnia organu z obowiązku wszechstronnego wyjaśnienia sprawy.
TK nie uznał argumentu skarżącego, że wyrok karny był jedyną przyczyną rozstrzygnięcia w jego sprawie. Trybunał wskazał, że skarżący miał możliwość przedstawienia dodatkowych dowodów i wyjaśnień, a ich nieuwzględnienie przez sąd administracyjny leży poza kompetencją Trybunału Konstytucyjnego.
