Kibic bierze urlop

Artur Krawczyk, ortopeda z Wrocławia, od lat planuje urlop tak, by wypadał akurat na czas igrzysk. Powód? Chce w spokoju śledzić zmagania sportowców. Zwykle wyjeżdża wtedy z miasta. – Teraz jestem w Pobierowie. Podczas igrzysk w Atenach również byłem nad morzem – wspomina.

Jednak nawet oglądanie transmisji na wakacjach wymaga niezłej organizacji czasu. Zwłaszcza gdy na wypoczynek wyjeżdża się z rodziną. Doświadcza tego Jerzy Fedorowicz, krakowski aktor i poseł PO, który spędza urlop nad Balatonem.

– Wiem, co się dzieje w Pekinie, dzięki transmisjom Eurosportu. Gdy kobiety przygotowują śniadanie, już jestem przed telewizorem. Oglądam relacje aż do wyjścia na plażę, które staram się odkładać. A i tak potem wpadam co jakiś czas do knajpek, gdzie mają telewizory – opowiada.

Ale nie wszyscy kibice są w tak komfortowej sytuacji. Większość z nich musi dzielić czas pomiędzy transmisje z Pekinu a zawodowe obowiązki.Sławomir Kazimierczuk z Leszna jest kierownikiem działu w firmie produkującej umywalki. Do pracy jeździ przed szóstą rano. Kończy ją po południu. A właśnie na ten czas przypada najwięcej relacji z igrzysk. – Nie chcę śledzić wszystkich konkurencji. Interesują mnie gry zespołowe, tenis ze względu na Agnieszkę Radwańską, no i żeglarstwo, bo to moje hobby – wylicza.

Telewizor włącza już przed pójściem do pracy. – Ale dużo przecież nie obejrzę – mówi. Wygląda więc na to, że – przynajmniej w dni powszednie – jest skazany na emitowane wieczorem powtórki albo życzliwość szefa. – Może pozwoli choć zerknąć na jakiś finał z udziałem Polaków. Telewizory stoją u nas w stołówce i portierni. Jeśli nie, zostaje jeszcze radio – zaznacza Kazimierczuk.

Igrzyska śledzi także Marcin Wieczorek, pracownik poznańskiej firmy handlującej sprzętem biurowym. – Podczas takich imprez każdy kolejny dzień planuję z rozpiską transmisji w ręku. Sprawdzam, kiedy są relacje z moich ulubionych dyscyplin, i od tego uzależniam, czy wstać skoro świt, czy może urwać się wcześniej z pracy – tłumaczy.

Interesuje go głównie lekka atletyka, ale także piłka ręczna i siatkówka – bo tutaj można zobaczyć reprezentacje Polski. Transmisje z ich spotkań wypadają zwykle w godzinach pracy. – Ale myślę, że szef przymknie na to oko i da nam możliwość oglądania. W końcu, gdy grają orzełki, nie bardzo ma wyjście – żartuje Wieczorek.

Z reguły jednak kibice przeżywają teraz ciężkie chwile. Większość szefów uważa, że ,,albo rozrywka, albo praca”. – Czy umożliwimy pracownikom oglądanie ważniejszych wydarzeń podczas igrzysk? A jak pan sobie to wyobraża? Załoga porzuca pracę i gremialnie siada przed telewizorem, by śledzić na przykład dekorację medalistów? To pachnie minionym okresem. Zresztą nikt nawet nie zwracał się do nas z podobnymi prośbami – mówi Bolesław Januszkiewicz, rzecznik Zakładów Cegielskiego w Poznaniu.

Nieco więcej nadziei mogą mieć pracownicy Volkswagena. Podczas ostatnich mistrzostw Europy w piłce nożnej poznański zakład na chwilę wstrzymał produkcję, a załoga na specjalnych telebimach śledziła transmisję meczu Polska – Niemcy.

O oglądaniu relacji sportowych nie może być za to mowy w urzędach. – W biurach są odbiorniki radiowe, urzędnicy mają też dostęp do Internetu. Najwierniejsi kibice będą pewnie nasłuchiwać wieści z Pekinu. Ale od pracy nikt się nie może oderwać – zaznacza Agnieszka Pietrzak z urzędu miasta w Toruniu.

Niemała grupa toruńskich urzędników wzięła w tym czasie urlop. – Trudno rozstrzygnąć, czy ma to związek z igrzyskami. Sezon urlopowy zaczął się u nas późno, bo jeszcze w lipcu mieliśmy sesję rady – mówi Pietrzak.