„Neosędziowie w Sądzie Najwyższym podjęli nibyuchwałę połączonych trzech izb (III CZP 41/26), uznając, że nieopublikowane rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą, a za wyrok TK można uznać tylko taki wydany przez osoby, które złożyły ślubowanie w obecności Prezydenta RP” - napisał szef resortu sprawiedliwości.
Minister sprawiedliwości: nie-sąd nie może decydować o statusie innego nie-sądu
Żurek przywołał uchwałę składu siedmiu sędziów Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 24 września 2025 r. (III PZP 1/25), z nadaną mocą zasady prawnej, w której poruszono kwestie związane z orzeczeniami Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych wydanymi z udziałem tzw. neosędziów. Zgodnie z nią, rozstrzygnięcie wydane z udziałem choćby jednej osoby powołanej na wniosek upolitycznionej KRS po 2017 r. należy traktować jako niebyłe, nieistniejące, ponieważ taki skład nie tworzy sądu w rozumieniu Konstytucji i orzeczeń europejskich trybunałów.
Czytaj więcej
Orzeczenia Izby Kontroli SN należy uznać za niebyłe – orzekła Izba Pracy SN. W efekcie sądy powszechne mogą rozważać rozpoznawanie skarg nadzwyczaj...
W ocenie Żurka zgromadzenie neosędziów nie może taką „nibyuchwałą” uzdrowić wadliwych rozstrzygnięć dublerów z TK ani podważać statusu prawidłowo wybranych przez Sejm sędziów Trybunału.
„Nie-sąd nie ma kompetencji, by nadawać innemu nie-sądowi moc powszechnie obowiązującą. Dzisiejsza nibyuchwała połączonych izb z udziałem neosędziów od momentu jej podjęcia nie wywołuje żadnych skutków prawnych i nie wiąże żadnego sądu w Polsce. Kurtyna. Dziękuję i pozdrawiam” - napisał Żurek.
Każda strona sporu o TK ma „swoją” uchwałę
Przypomnijmy, że przywołana przez ministra Żurka uchwała siedmiu sędziów z 24 września 2025 r. wywołała kontrowersje w środowisku prawniczym. Część prawników kojarzona z obozem rządzącym wskazywała, że uchwała jest prawidłową transpozycją standardów europejskich. Krytycy (w tym tzw. neosędziowie w SN) uznali uchwałę z „eksces orzeczniczy” i atak na ustrój sądownictwa.
W grudniu Sąd Najwyższy w składzie połączonych Izb: Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, odstąpił od zasady prawnej wyrażonej w uchwale III PZP 1/25. W orzeczeniu wskazano m.in., że żaden organ krajowy nie może uznawać orzeczeń SN za nieistniejące w oparciu o prawo UE, a model KRS pozostaje konstytucyjny (sygn. I NZP 7/25).