Sprawa dotyczyła sędziego, który w 2022 r. sprawował swoją funkcję za wynagrodzeniem niższym niż wynikało to z prawa o ustroju sądów. Powód? Ustawa okołobudżetowa za 2022 r. uregulowała tę kwestię mniej korzystnie niż wspomniany akt prawny. W efekcie nie zastosowano wówczas wzorca waloryzacyjnego wynagrodzenia, co wpłynęło niekorzystnie na wysokość pensji prokuratorów i sędziów. W maju 2023 r. przeszedł on w stan spoczynku, a kilka miesięcy później zmarł. W efekcie żona oraz małoletni syn sędziego wystąpili z roszczeniem o wypłatę wspomnianej różnicy w wynagrodzeniu zmarłego.

Czytaj więcej

Szykują się zmiany w emeryturach mundurowych. Skorzystają celnicy

Kto ma prawo do zaległego wynagrodzenia po śmierci sędziego?

Sąd I instancji uznał powództwo za zasadne. Swoje rozstrzygnięcie oparł na art. 63 [1] par. 2 k.p., zgodnie z którym prawa majątkowe ze stosunku pracy przechodzą po śmierci pracownika, w równych częściach, na małżonka oraz inne osoby spełniające warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej w myśl przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W razie braku takich osób prawa te wchodzą do spadku. W ocenie sądu, wszystkie przesłanki, o których mowa w tym przepisie zostały spełnione. Powstało bowiem roszczenie o zaległe wynagrodzenie, a żona i syn spełniają kryteria do renty rodzinnej.

Apelację złożył były pracodawca sędziego (tj. sąd apelacyjny). Z kolei Sąd Okręgowy w Łodzi (sąd odwoławczy), który rozpoznawał sprawę, powziął wątpliwość odnośnie do możliwości zastosowania w tym wypadku art. 63 [1] par. 2 k.p.. Dlatego skierował do SN zagadnienie prawne, w którym pyta, czy ten przepis stosuje się do roszczenia o uposażenie sędziego sądu powszechnego za okres, gdy był on w czynnej służbie, ale w chwili śmierci korzystał już ze stanu spoczynku? Jak bowiem wskazał, orzecznictwo nie wypracowało jednolitego podejścia do tej kwestii.

Czytaj więcej

Prokurator generalny MTK zawieszony. W tle sprawa o molestowanie seksualne

Różne podejścia sądów do roszczeń z otoczenia sędziego

W uzasadnieniu sąd wskazał, że możliwe są dwa rozwiązania. Po pierwsze, można uznać, że przepis ten stanowi zawsze podstawę roszczeń o wynagrodzenie i uposażenie zmarłego sędziego, bez względu na to, czy był on w stanie czynnym czy w stanie spoczynku. Zgodnie z drugim poglądem, do którego przychyla się sąd apelacyjny, zastosowanie tego przepisu nie jest możliwe do roszczenia o wynagrodzenie sędziego sądu powszechnego w sytuacji, gdy dotyczy ono pensji za okres, gdy pełnił on czynnie służbę, jednak w chwili śmierci był już w stanie spoczynku.

Sąd Najwyższy w uchwale z 9 czerwca 2026 r. opowiedział się za tym pierwszym rozwiązaniem. Uznał, że do wynagrodzenia za pracę sędziego stosuje się art. 63[1] § 2 k.p. również w przypadku, gdy sędzia zmarł po przejściu w stan spoczynku.

Sygnatura akt II PZP 3/26