Caritas powstał na przełomie lat 20. i 30. ubiegłego wieku. Po wojennej przerwie – w 1945 roku – na nowo zaczął pomagać potrzebującym. Komunistyczne władze początkowo nie stawiały mu barier, bo wobec ogromu powojennej nędzy każda pomoc wyręczająca państwo była bezcenna. A kościelna organizacja działała prężnie – pod koniec 1948 roku prowadziła już 197 kuchni dla ubogich, 24 domy małego dziecka, trzy sierocińce i 19 zakładów specjalnych dla dorosłych. Dla Caritasu pracowało prawie 26 tys. osób, w tym 21 tys. ochotników.