Odwieszenie kary skazanemu za znęcanie się nad rodziną

Zdaniem sądu nie w każdym wypadku zachodzi konieczność odwieszania kary w celu ochrony rodziny przed przemocą z tego powodu, że sprawca dopuścił się kolejnych gróźb lub naruszenia porządku. Tymczasem ustawodawca we wspomnianym przepisie nakazuje jednakowo traktować wszystkich skazanych dopuszczających się przemocy i gróźb karalnych. Groźba groźbie jednak nierówna, czym innym jest np. zapowiedź zniszczenia telewizora, a czym innym popełnienia przestępstwa na osobie najbliższej.

W opinii sądu istnieją w przepisach inne środki, które pozwalają chronić rodzinę przed eskalacją przemocy. Nie zawsze  trzeba od razu odwieszać karę.

Wspomniany art. 75 ust. 1a k.k. pozbawia sąd możliwości oceny, czy dana osoba może ponieść odpowiedzialność za swoje czyny. W opinii sądu przepis ten ma charakter represyjny i pozbawia konstytucyjnego prawa do skutecznej obrony.

Sąd, odwołując się do wyroków TK, wskazał, że konstytucyjne prawo do obrony należy rozumieć szeroko. Prawo to przysługuje każdemu od chwili wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego aż do wydania prawomocnego wyroku, obejmując również etapy postępowania wykonawczego.

Takie, a nie inne brzmienie art. 75 ust.1a k.k. powoduje, że w praktyce nawet przy drobiazgowym postępowaniu dowodowym prowadzonym w postępowaniu wykonawczym nie zostaną skazanemu zapewnione wszystkie uprawnienia procesowe.