Sahar Fahimian, obywatelka irańska, jest posiadaczką dyplomu Master of Science z dziedziny technologii informatycznych, wydanego przez Sharif University of Technology (Iran). Uniwersytet ten został objęty środkami ograniczającymi ustanowionymi przez Unię Europejską ze względu na wsparcie, jakiego udziela on rządowi irańskiemu, w szczególności w dziedzinie wojskowej.

W 2012 r. Fahimian uzyskała stypendium w Center for Advanced Security Research Darmstadt na Uniwersytecie Technicznym w Darmstadcie w celu podjęcia studiów doktoranckich. Jej projekt badawczy obejmował bezpieczeństwo systemów mobilnych, w szczególności wykrywanie ingerencji w smartfony, aż do protokołów bezpieczeństwa.

Fahimian zwróciła się do przedstawicielstwa dyplomatycznego Republiki Federalnej Niemiec w Teheranie o wydanie wizy w celu podjęcia studiów.

Jej wniosek spotkał się z odmową. Rząd niemiecki uzasadnił ją obawą, że wiedza, jaką zdobędzie Fahimian podczas badań, może następnie zostać nieprawidłowo wykorzystana w Iranie (na przykład dla celów zbierania poufnych informacji w państwach zachodnich, wewnętrznych represji lub, ogólniej, w związku z naruszeniami praw człowieka).

W dzisiejszym wyroku Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że organy krajowe dysponują szerokim zakresem uznania w celu zweryfikowania – w świetle wszystkich istotnych okoliczności charakteryzujących sytuację obywatela państwa trzeciego ubiegającego się o wizę w celu odbycia studiów – czy obywatel ów stanowi zagrożenie, nawet jedynie potencjalne, dla bezpieczeństwa publicznego.

Ponadto, dyrektywa 2004/114 w sprawie warunków przyjmowania obywateli państw trzecich w celu odbywania studiów nie stoi na przeszkodzie temu, aby odmówić wizy w celu odbycia studiów obywatelowi państwa trzeciego, który jest absolwentem uniwersytetu objętego środkami ograniczającymi Unii (ustanowionymi ze względu na istotny poziom zaangażowania tego uniwersytetu na rzecz rządu irańskiego w dziedzinie wojskowej lub w dziedzinach powiązanych) oraz zamierza prowadzić w danym państwie członkowskim badania w dziedzinie wrażliwej dla bezpieczeństwa publicznego, gdy informacje, jakimi dysponują te organy, uzasadniają obawę, iż wiedza, jaką zdobędzie ta osoba w ramach badań, może następnie zostać wykorzystana dla celów sprzecznych z bezpieczeństwem publicznym.

W tym względzie Trybunał uściślił, że zbieranie poufnych informacji w państwach zachodnich, wewnętrzne represje lub, ogólniej, naruszenia praw człowieka stanowią cele stojące w sprzeczności z zachowaniem bezpieczeństwa publicznego.

Wyrok w sprawie C-544/15 Sahar Fahimian / Bundesrepublik Deutschland