Tak uznał 10 stycznia Trybunał Konstytucyjny (sygnatura akt: P 19/10). Zajął się sprawą działacza opozycji, który stracił zdrowie w wyniku represji po wystąpieniach wolnościowych w Szczecinie w grudniu 1970 r.
Z pytaniem do Trybunału w tej sprawie wystąpił Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Trafiło do niego odwołanie od odmowy przyznania statusu kombatanta. Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych powołał się przy tym na art. 22 ust. 4 ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, a ten mówi, że termin na złożenie wniosku w tej sprawie minął 31 grudnia 1999 r.
Kombatant nabywa uprawnienia do świadczeń z mocy prawa
Zainteresowany dowodził przed sądem, że pierwotnie ustawa kombatancka nie przewidywała takiego ograniczenia i zostało ono wprowadzone po siedmiu latach od wejścia tych przepisów w życie. Pozbawiło to niektórych represjonowanych prawa starania się o status kombatanta (dzięki czemu nabywają oni prawo do specjalnych dodatków do emerytury lub renty) i spowodowało nierówne ich traktowanie.
Sędziowie TK uznali, że art. 22 ust. 4 ustawy w zakresie, w jakim określa termin na złożenie wniosku, jest niezgodny z konstytucją.
