Norymberga dla heroldów wojny

Proszę potraktować to, co tu piszę, jako wyrzut sumienia dziennikarza. Wiem, w jakich czasach żyjemy, ile można postawić zarzutów mediom. Jak bywają stronnicze, jak skażone polityką czy komercją. Jak bardzo potrafi rozplenić się w nich fake news. Ile musimy robić, by utrzymać zaufanie naszych odbiorców.

Niemniej tu, w krajach demokratycznych, przynajmniej w większości wciąż wiemy, czym jest prawda i co znaczy dziennikarstwo. Inaczej jest na wschodzie. Wojna z Ukrainą wyłączyła w Rosji zawodową przyzwoitość. Prawdziwi dziennikarze umilkli, a ci, którzy zostali przy głosie, zaczęli służyć morderczej propagandzie. Dostrzegamy to ze zdziwieniem i przerażeniem. Ludzie podający się za dziennikarzy nie tylko usprawiedliwiają tę brutalną wojnę, nie tylko przyznają rację moralną kremlowskim zbrodniarzom, ale – co najgorsze – napędzają machinę nienawiści i pogardy dla ludzkiego życia. Kiedy się ich słucha i czyta, przypominają się najgorsze wzorce czasów niemieckiego nazizmu. Ścigają się z ludobójczym tonem hitlerowskiego „Der Stürmer”. Są cynicznymi następcami Goebbelsa i Streichera. Bezpośrednio odpowiadają za śmierć tysięcy ludzi.