Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie unieważnił decyzje obu instancji dotyczące podatku od nieruchomości (sygnatura akt: I SA/Sz 32/12).
Uznał, że fiskus, wyliczając daninę m.in. od budynków podatnika, nie mógł uśrednić wysokości ich piwnic i kotłowni.
W uzasadnieniu wyroku sąd przypomniał, że podstawę opodatkowania dla budynków lub ich części stanowi powierzchnia użytkowa. Jest to powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyłączeniem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych (za kondygnację uważa się również m.in. piwnice i poddasza użytkowe).
Co prawda WSA potwierdził, że organy podatkowe mogą dokonać własnych ustaleń w zakresie powierzchni użytkowej budynku, ale nie miał wątpliwości, że uśredniając wysokość pomieszczeń, rażąco naruszyły prawo.
Żaden przepis nie daje możliwości uśrednienia wysokości pomieszczeń ani przez fiskusa, ani przez podatnika. Zwłaszcza że zgodnie z przepisami powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50 proc., a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,40 m, powierzchnię tę się pomija.
