Zgodnie z jej art. 3 ust. 4, jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach. Skutkiem tego jest stosowanie wobec współwłaścicieli (posiadaczy) reguł odpowiedzialności solidarnej określonych w [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=86F27ADE2102E1D67842E76D535F1BD1?id=70928]kodeksie cywilnym[/link].
Każdy ze współwłaścicieli jest zatem zobowiązany do uiszczenia całej kwoty należności podatkowej, a [b]zapłata przez jednego bądź kilku z nich zwalnia pozostałych z obowiązku zapłaty.[/b]
Przyjęte reguły opodatkowania współwłaścicieli wynikają z istoty współwłasności, która wyraża się w tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom, a każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.
Pewne wątpliwości się pojawiają, gdy jeden ze współwłaścicieli korzysta ze zwolnienia podatkowego. Jak wtedy wygląda jego odpowiedzialność? Wyjaśnił to minister finansów w odpowiedzi na interpelację poselską nr 14042. Wynika z niej, że na podstawie art. 91 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=7EF003B8752D656B39A0170CB923D18E?id=176376]ordynacji podatkowej[/link] do odpowiedzialności solidarnej za zobowiązania podatkowe stosuje się m.in. art. 373 k.c. Zgodnie z nim zwolnienie z długu lub zrzeczenie się solidarności przez wierzyciela względem jednego z dłużników solidarnych nie ma skutku względem współdłużników.
Zgodnie z wyrokiem [b]WSA we Wrocławiu z 5 października 2009 r. (I SA/Wr 502/09)[/b] pojęcie zwolnienia z długu, o którym mowa w art. 373 k.c., może przybrać postać podmiotowego zwolnienia lub wyłączenia z opodatkowania. W praktyce oznacza to tyle, że pozostali dłużnicy solidarni, tj. niezwolnieni z obowiązku zapłaty podatku, w dalszym ciągu są zobowiązani do spełnienia świadczenia w pełnej kwocie. Jest to jednoznaczne z przeniesieniem całości ciężaru świadczenia tylko na jednego z nich.
