W 2024 r. zaskakująco sporo książek zrobiło na mnie dobre wrażenie. W poezji „Mnemosyne” Wojciecha Wencla, zbiór wierszy, który jest piękną, intymną pochwałą tytułowej pamięci, ale też miłości: do rodziny, domu, pejzażu, Polski, Boga… Spodobała mi się też antologia przekładów poetyckich Antoniego Libery „Bądź wierny sobie. Od Homera do Becketta”. Przepiękne wiersze, czasem mało mi znane, czasem klasyczne, ale dzięki Liberze brzmiące inaczej, jakby zostały napisane dla nas tu i teraz.