Patrzymy dziś na setki tysięcy przekraczających naszą granicę ludzi uciekających przed bombami i czołgami Putlera i zdajemy sobie sprawę, że żyliśmy jakby we śnie. Każdy wierzył, że może stać się, kim zechce. Że może sam wytyczyć ścieżkę swojego życia. Chciałeś być lekarzem? Trzeba było się dobrze uczyć w liceum, dostać na medyczne studia i już. Chciałeś zająć się biznesem? Trzeba było mieć pomysł, trochę szczęścia, dużo wytrwałości i świat stał przed Tobą otworem. Chciałeś mieć rodzinę? Proszę bardzo. Wolałeś poświęcić się Bogu – klasztor, seminarium były całe dla ciebie. Każdy żył, jak chciał. Kochał, jak chciał i bogacił się, jak chciał.