Jaka jest cena za sprzedaż prywatności swojej rodziny?

To nie była sprzedaż. Ceną było to, że w pewnym sensie czuję się przezroczysty.

A jak daleko można przesunąć granicę sprzedaży własnej prywatności?

W „Upadku człowieka publicznego" Richard Sennett pisze o tym, że docieranie do intymności ludzi, społeczeństwa, do życia prywatnego polityków i innych znanych ludzi to upadek społeczny. Zgadzam się z tym, że odkrywanie prywatności osłabia społeczeństwo. Odejście od wyznaczonych ról to jest jednak upadek i infantylizacja społeczeństwa. Ale pisząc książkę, wchodzę w tę konwencję. Tylko w przypadku książki robi się to trochę inaczej, literacko. Ja nie odsłaniam swojej prywatności, po prostu opisuję życie we wszystkich jego aspektach. Kiedy się jest pisarzem i chce się pisać o życiu, to musi się także pisać o sprawach prywatnych. Mam wrażenie, że w świecie rozmaitych historii, obrazów ludzie szukają tego, co autentyczne, bliskie prawdziwemu życiu.

Dlaczego tak młoda osoba, w wieku 39 lat, porywa się na autobiografię?

Nie napisałem tej książki dlatego, że miałem takie ciekawe życie i tak dużo przeżyłem, tylko wręcz przeciwnie, dlatego, że moje życie było zwyczajne. „Moja walka" nie jest autobiografią, tylko raczej rozgrzebywaniem życia. Pisząc „Moją walkę", miałem wrażenie, że to będzie tylko nawias przed napisaniem mojej wielkiej powieści. Tymczasem okazało się, i na tym polega ironia, że coś, co miało być pracą na boku, stało się dziełem mojego życia. Nie planowałem tego. Teraz bez względu na to, jak wspaniałą książkę napiszę, to „Moja walka" będzie dziełem mojego życia.