Stosownie do art. 57 ust. 7 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=C14C36CCF1D3F83E746FC74672A128FB?id=183262]prawa budowlanego[/link] w przypadku stwierdzenia przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 właściwy organ wymierza karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego.
Do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji.
Przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych.
Bez względu jednak na to, czy przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego ma nastąpić na podstawie zawiadomienia o zakończeniu budowy czy na podstawie pozwolenia na użytkowanie, obowiązki w tym zakresie ciążą wyłącznie na inwestorze.
Skoro kara wymierzana na podstawie art. 57 ust. 7 prawa budowlanego jest konsekwencją zaistnienia stanu faktycznego będącego wynikiem naruszenia normy prawnej zawartej w art. 54 bądź art. 55 (przystąpienie do nielegalnego użytkowania) to uzasadnione jest przekonanie, że art. 57 ust. 7 należy odczytywać w łączności zarówno z art. 57 ust. 1 oraz art. 54 i art. 55, jak i art. 59 ust. 7 tej ustawy, według którego stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor.
W postępowaniach tych został zakreślony taki sam krąg stron. Oceniając zatem strony postępowania w sprawie, której przedmiotem jest wymierzenie kary pieniężnej, należy przyjąć, że stroną tego postępowania jest także wyłącznie inwestor.
