Zmiany zasad rozliczania kosztów handlu na targowiskach weszły w życie 19 czerwca.
Jak podkreśliło Ministerstwo Finansów (pismo nr PL/LS/838/3/KPV/11/119 opublikowane w ostatnim numerze Biuletynu Skarbowego), jeśli uchwała rady gminy określająca zasady rozliczania opłaty targowej nie uwzględnia nowych regulacji, musi zostać zmieniona.
Przypomnijmy, że nowelizacja ustawy o podatkach i opłatach lokalnych miała na celu dostosowanie jej do wyroku Trybunału Konstytucyjnego (sygn. K 7/08). Uznał on za niekonstytucyjny przepis, który mówił, że opłacie targowej nie podlega sprzedaż dokonywana w budynkach lub ich częściach, z wyjątkiem targowisk pod dachem oraz hal używanych do targów, aukcji i wystaw. Z nowelizacji wynika, że daninę uiszczą sprzedawcy na targowiskach, czyli wszelkich miejscach, w których jest prowadzona sprzedaż. Ten obowiązek nie będzie dotyczyć tylko handlujących w budynkach lub ich częściach.
Zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokość stawek opłaty targowej określa rada gminy. Nowelizacja, co do zasady, nie powoduje konieczności podejmowania nowych uchwał w tej sprawie. Może się jednak zdarzyć, że te, które obowiązują, nie odzwierciedlają nowych rozwiązań. Będzie tak, gdy przewidują obciążenie opłatą sprzedaży dokonywanej w budynkach lub ich częściach będących targowiskami pod dachem lub halami używanymi do targów, aukcji i wystaw. Gminy muszą więc dostosować postanowienia uchwał do nowych przepisów.
Ministerstwo podkreśliło też, że rada gminy może różnicować wysokość stawek opłaty. Jako kryterium może przyjąć zarówno lokalizację targowiska, jak i dzień tygodnia, w którym dokonywana jest sprzedaż. Stanowisko to potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. II GSK 232/10), w którym czytamy: „Nie ma podstaw do przyjęcia, że ustawodawca pozbawił radę gminy możliwości zróżnicowania stawek opłaty targowej w zależności np. od położenia targowiska, rodzaju sprzedawanych towarów i sposobu sprzedaży".
