Tak orzekł WSA w Lublinie w wyroku z 11 czerwca 2008 r. (I SA/Lu 83/08, I SA/Lu 81/08).
Spółka zadeklarowała podatek od nieruchomości obliczony według stawek dla budynków niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organ podatkowy, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i oględzinach, ustalił, że w budynkach prowadzony jest remont. Zostały więc czasowo wyłączone z wykorzystywania w prowadzonej działalności. Zdaniem urzędu niesłusznie. Określił więc podatek według stawek dla nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Spółka to zakwestionowała. Twierdziła, że remontowany budynek nie może być wykorzystywany z przyczyn technicznych w prowadzonej działalności. Skierowała sprawę do WSA.
Sąd skargę oddalił. Stwierdził, że z dowodów (m.in. opinii biegłego) wynikało wprost, że w budynku prowadzony jest remont. Jego zakres nie ma jednak wpływu na ocenę, czy po jego ukończeniu będzie on mógł być wykorzystany w działalności gospodarczej. Co więcej czasowe wyłączenie nieruchomości z prowadzenia działalności gospodarczej niezależnie od długości tego okresu nie przesądza o tym, że nie może być ona – ze względów technicznych – wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej.
Wyrok potwierdza dominującą linię orzeczniczą, zgodnie z którą sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej przez posiadacza nieruchomości przesądza o stosowaniu do niej wyższej stawki podatku, nawet jeśli sama nieruchomość nie jest w danym momencie do tej działalności wykorzystywana (I SA/Wr 1785/07, I SA/Gd 1056/07). Warto jednak zwrócić uwagę na to, że ustawa wyłącza z definicji budynków związanych z prowadzeniem działalności te, które ze względów technicznych nie są i nie mogą być wykorzystywane do jej prowadzenia. Pojęcie względów technicznych nie zostało jednak bezpośrednio zdefiniowane przez ustawodawcę. Interpretując je, trzeba odwołać się do prawa budowlanego, orzecznictwa i języka potocznego.
