WSA stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna. Przypomniał, że zgodnie z art. 22 ust. 1[link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=984A73B39E5C1D2A04714DE4025A143E?id=162786] ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (DzU nr 112, poz. 1198 ze zm.)[/link] podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji.
Z przepisu tego wynika, że o trybie dochodzenia praw związanych z odmową dostępu do informacji decyduje jej przedmiot, a droga sądowo-administracyjna oraz droga postępowania przed sądem powszechnym wzajemnie się wykluczają.
Jeżeli więc podstawą odmowy udostępnienia informacji publicznej jest ochrona danych osobowych, prawo do prywatności czy też tajemnica ustawowo chroniona, inna niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, to stronie ubiegającej się o taką informację nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
[b]Może ona natomiast wystąpić do właściwego sądu powszechnego z powództwem o udostępnienie tej informacji[/b] [b](por. postanowienie NSA z 19 lutego 2008 r., I OSK 1640/07).[/b]
W tej sprawie odmówiono udostępnienia żądanej informacji publicznej z uwagi na niejawny charakter postępowania dyscyplinarnego, ochronę danych osobowych i prawo do prywatności. Niewątpliwie mieści się to w katalogu wskazanym w art. 22 ust. 1 cytowanej ustawy.
Oznacza to, że w tym przypadku sąd administracyjny nie może badać, czy organ, odmawiając udostępnienia informacji publicznej, prawidłowo zastosował przepisy prawa i czy przesłanka z art. 22 ustawy w ogóle wystąpiła. Samo bowiem jej powołanie powoduje niedopuszczalność drogi sądowo-administracyjnej [b](por. postanowienie NSA z 9 września 2008 r., I OSK 1021/08 oraz postanowienie NSA z 19 lutego 2008 r., I OSK 1640/07 ).[/b]
