[b]Tak postanowił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z 29 kwietnia 2010 r., (II SA/Ol 184/10).[/b]

[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul]

Rektor uniwersytetu zawiadomił P.B. o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy w przedmiocie skreślenia go z listy studentów. Postanowienie opatrzone zostało pouczeniem, że jest ono ostateczne i przysługuje od niego skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

P.B. zwrócił się do rektora o sprostowanie pouczenia zawartego w postanowieniu poprzez stwierdzenie, że „od postanowienia niniejszego nie służy skarga do WSA”.

Rektor sprostował pouczenie poprzez skreślenie dotychczasowej treści i zastąpienie jej nową. P.B. ponownie zwrócił się do rektora o sprostowanie niedokładności w postanowieniu. Rektor sprostował omyłkę zgodnie z żądaniem strony.

Następnie P.B. zwrócił się do rektora z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem o sprostowaniu omyłki. Po rozpoznaniu tej prośby rektor odmówił. Stwierdził, że wskazywane przez stronę okoliczności nie wyłączają jej winy w uchybieniu terminu. Podał także, że strona, składając wniosek o przywrócenie terminu, nie dopełniła jednocześnie czynności, dla której był ustanowiony termin.

Sprawa ostatecznie trafiła do sądu.

[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]

WSA stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych przyczyn niż podniesione w jej zarzutach.

Sąd przypomniał, że w postanowieniu z 18 lutego 2010 r. rektor utrzymał w mocy własne postanowienie z 14 stycznia 2010 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Na mocy art. 127 § 3 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=FEBF877810A694D887EFA3AF1E7616A4?n=1&id=133093&wid=296180 ]kodeksu postępowania administracyjnego[/link] [b]do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji[/b], a zatem i art. 59 § 2 k.p.a., zgodnie z którym o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania.

Zdaniem WSA także [b]na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, a postanowienie w tym przedmiocie – jako kończące postępowanie – może być przedmiotem zaskarżenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego[/b].

Takie też pouczenie zostało prawidłowo zawarte w postanowieniu rektora. W tej sytuacji, wniesienie przez skarżącego zażalenia na to ostateczne postanowienie powinno być rozpoznane z uwzględnieniem regulacji art. 134 k.p.a., co też organ uczyni przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Dlatego merytoryczne rozpoznanie zażalenia skarżącego na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uznać należało za rażące naruszenie przepisów, co skutkować musiało stwierdzeniem nieważności zaskarżonego postanowienia.