Wpisu do akt stanu cywilnego wolno odmówić decyzją

[b]Tak postanowił Wojewódzki Sąd Adminstracyjny w Olsztynie w wyroku z 6 sierpnia 2010 r., II SA/Ol 415/10 [/b]

[srodtytul] Jaki jest problem[/srodtytul]

H.S. zwrócił się do kierownika urzędu stanu cywilnego o wpisanie do ksiąg stanu cywilnego odpisu aktu z księgi zaginionej. Wskazał, że urząd nie posiada w swoich zasobach księgi urodzeń z 1933 roku. Treść aktu urodzenia wnioskodawcy została ustalona w postępowaniu sądowym i wpisana do ksiąg stanu cywilnego w 1951 roku.

Obecnie wnioskodawca uzyskał z niemieckiego urzędu stanu cywilnego, wyznaczonego do prowadzenia akt stanu cywilnego z urzędów, które znajdowały się na terenie państwa niemieckiego, uwierzytelniony odpis swego aktu urodzenia wraz z tłumaczeniem na język polski.

Sytuacja, w której księga stanu cywilnego wytworzona w miejscowym urzędzie stanu cywilnego znajduje się obecnie poza granicami Polski, nie została wprost przewidziana w [link=/http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=BD470482DA761E407B03002C6C690A81?id=17439]ustawie – Prawo o aktach stanu cywilnego[/link], lecz zdaniem strony winna mieć zastosowanie regulacja zawarta w art. 34 ust. 2 tej ustawy.

Ostatecznie sprawa znalazła finał w sądzie.

[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]

WSA przypomniał, że w sprawie wszczętej takim wnioskiem, w zależności od wyniku oceny zasadności wniosku, organ jest zobowiązany dokonać żądanego wpisu albo odmówić dokonania wpisu. W tej drugiej sytuacji właściwą formą procedowania jest decyzja administracyjna. Odmowa dokonania przez organy czynności wnioskowanej przez zainteresowanego powinna być bowiem dokonywana w formie decyzji administracyjnej.

Kierownik urzędu stanu cywilnego jest niewątpliwie organem władzy publicznej, wyodrębnionym organizacyjnie, działającym w imieniu państwa, umocowanym do stosowania środków władczych. Fakt, iż ustawodawca przyznał temu organowi prawo do dokonywania czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego w drodze decyzji, nie określając jednocześnie procedury ich wydawania, nie oznacza, że w sprawie takiej nie mają zastosowania przepisy [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=FEBF877810A694D887EFA3AF1E7616A4?n=1&id=133093&wid=296180]kodeksu postępowania administracyjnego[/link].

Dokonanie czynności z zakresu rejestracji zdarzeń dotyczących stanu cywilnego następuje w formie aktu stanu cywilnego z zachowaniem wymogów prawa o aktach stanu cywilnego. Taka forma działania ma jednak miejsce wtedy, gdy dochodzi do rejestracji określonego zdarzenia. W sytuacji, gdy organ uzna, iż brak jest przesłanek do dokonania rejestracji, winna być wydana decyzja.

Wprawdzie prawo o aktach stanu cywilnego nie odsyła w takich sytuacjach do stosowania k.p.a., lecz usprawiedliwiony jest pogląd, iż mają tu one zastosowanie. Organem uprawnionym do działania jest organ administracji publicznej, a ustawodawca, w art. 7 ust. 1 pkt 2 prawa o aktach stanu cywilnego, dał mu uprawnienie do wydawania decyzji w indywidualnej sprawie należącej do właściwości tego organu.