Bogusław Chrabota: Co jest w ustawie o „polskim SAFE 0 procent”?

Dla pełnej jasności: istotą pomysłu jest utworzenie kolejnego, alternatywnego dla Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych (FWSZ) instrumentu, który podlegałby operacyjnie Bankowi Gospodarstwa Krajowego. Ustawa tworzy więc nowy fundusz, dość jasno precyzuje jego cele, ale niemal całością odpowiedzialności za pozyskiwanie jego środków obarcza BGK. Różnica jest jedna. Zasadnicza, ale z perspektywy finansowej po pierwsze odległa, po wtóre niepewna. Chodzi o artykuł 20, który przewiduje, że „część rocznego zysku NBP (wpłata z zysku NBP) podlega odprowadzeniu na PFIO”. Ta część to 95 proc. wypracowanych środków (5 proc. odprowadza się na rezerwę). Mechanizm domyka kolejny przepis, który nie ma charakteru akcydensowego, ale trwałego, że zyski NBP przestają być odprowadzane do budżetu państwa (art. 21 ust. 1). To już coś więcej, niż powołanie kolejnej instytucji pozabudżetowej. To zmiana ustawy o finansach publicznych, a zarazem zmiana systemowa; budżet państwa na stałe zostaje odcięty od wpłat środków z zysku NBP. Powtórzmy; przepis przewiduje pełną kasację jednego ze źródeł zasilania budżetu państwa; przywrócenie status quo ante po tej nowelizacji wymagałoby kolejnych zmian ustawowych i – rzecz jasna – podpisu prezydenta.