Uprawnienie do wykonywania obowiązków i praw wynikających z członkostwa we wspólnocie mieszkaniowej przysługuje wyłącznie właścicielowi lokalu, niezależnie od tego, czy zamieszkuje on faktycznie w danym lokalu.
[b]Nie ma natomiast przeszkód, aby właściciel udzielił stosownego pełnomocnictwa osobie tam zamieszkującej[/b] na podstawie umowy najmu czy użyczenia. W orzecznictwie zwraca się uwagę, że ustanowienie pełnomocnika jest dopuszczalne, jeżeli przepisy szczególne tego nie wyłączają. Ponieważ ustawa o własności lokali – w przeciwieństwie do prawa spółdzielczego – nie zabrania ustanowienia pełnomocnika, należy uznać taką czynność za dopuszczalną.
Do oceny skuteczności i formy pełnomocnictwa stosuje się przepisy kodeksu cywilnego (wyrok Sądu Najwyższego z 15 października 2002 r., sygn. II CKN 1479/00).
W treści pełnomocnictwa właściciel lokalu powinien wskazać, do jakich czynności będzie umocowany pełnomocnik.
Wszystkie czynności przekraczające zwykły zarząd wymagają tzw. pełnomocnictwa rodzajowego, czyli wskazującego poszczególne typy czynności. Wymienia je art. 22 ustawy o własności lokali. Na liście są m. in.: ustalenie wynagrodzenia zarządu, przyjęcie rocznego planu gospodarczego, ustalenie wysokości opłat na pokrycie kosztów zarządu, nabycie nieruchomości, udzielenie zgody na zmianę przeznaczenia części nieruchomości. Nie jest to katalog zamknięty.
