– Naszym celem jest proste rozwiązanie: chcemy podać lek raz i sprawić, by działał przez naprawdę długi czas – powiedziała Ebony Gary, jedna z autorek nowej metody cytowana w komunikacie Wistar Institute.

Obecnie leki odchudzające i przeciwcukrzycowe naśladujące działanie naturalnie wytwarzanych hormonów inkretynowych, takich jak GLP-1 i GIP, szybko ulegają rozkładowi w organizmie. W związku z tym aktualnie stosowane terapie wymagają cotygodniowych zastrzyków lub codziennego przyjmowania tabletek. Stanowi to przeszkodę w dostępie pacjentów do leczenia i utrudnia długoterminowe przestrzeganie zaleceń, co często prowadzi do ponownego przybrania na wadze i problemów z poziomem glukozy we krwi po zaprzestaniu terapii.

Czytaj więcej

Przełom w badaniach nad Salmonellą. Jest szansa na antybiotyk

Naukowcy z Wistar Institute stworzyli długo działającą alternatywę dla Ozempicu

Naukowcy z Wistar Institute wykorzystali badania przeprowadzone w Laboratorium Weinera. Tamtejszy zespół badawczy opracował metodę, która zmienia ludzki organizm w „fabrykę” długotrwale produkującą przeciwciała. Pacjent otrzymuje zastrzyk z instrukcją genetyczną (DNA), która dzięki impulsowi elektrycznemu trafia bezpośrednio do wnętrza komórek. W badaniach klinicznych ta technika pozwoliła na ciągłe wytwarzanie przeciwciał przeciwko COVID-19 przez ponad 72 tygodnie.

Aby dostosować ten rodzaj platformy DNA do leczenia chorób metabolicznych, filadelfijscy badacze opracowali instrukcję DNA dla hormonów GLP-1 i GIP ze specjalnym elementem chroniącym je przed szybkim rozpadem.

W badaniach na myszach pojedyncza dawka tego preparatu obniżała masę ciała oraz poziom glukozy we krwi nawet przez 70 dni, czyli nawet 10 razy dłużej niż w przypadku obecnych terapii. W porównaniu z semaglotydem (składnikiem Ozempicu) nowa metoda zapewniła więc trwałe efekty, podczas gdy po leku tradycyjnym myszy natychmiast zaczęły ponownie przybierać na wadze.

Czytaj więcej

Długi COVID zdarza się częściej, niż sądzono. Dowiodła tego AI

To może być przełom w leczeniu otyłości i cukrzycy. Naukowcy opracowali nową metodę

Następnie za pomocą sztucznej inteligencji i modelowania strukturalnego badacze stworzyli nową cząsteczkę o nazwie pSynCretin. Zespół zaprojektował ją poprzez zidentyfikowanie elementów strukturalnych wspólnych dla GLP-1, GIP oraz istniejących leków inkretynowych, a następnie połączenie tych elementów w jedno białko, które mogłoby jednocześnie wiązać się z receptorami GLP-1 i GIP (podobnie jak działa Mounjaro). Pojedyncza dawka tego preparatu również wywołała u myszy trwały spadek masy ciała.

– Zamiast dostarczać lek, który zostanie usunięty z organizmu, przekazujemy komórkom instrukcje, jak same mają go produkować, a one robią to nieprzerwanie – wyjaśniła zasadę działania platformy DNA Ebony Gary.

Czytaj więcej

Hakerzy wykradli 1,3 TB danych producenta Ozempicu. Żądają 25 mln dolarów okupu

Platforma DNA stworzona przez badaczy z Wistar Institute może znaleźć szersze zastosowanie w medycynie

Naukowcy prowadzą obecnie badania nad immunologicznymi skutkami terapii inkretynowej, w tym nad jej potencjalną rolą w modyfikowaniu wyników leczenia nowotworów.

Ebony Gary dostrzega również potencjał platformy dostarczania DNA wykraczający znacznie poza zakres chorób metabolicznych. Ten sam system dostarczania, który umożliwia długotrwałą produkcję inkretyn w organizmie, mógłby potencjalnie znaleźć zastosowanie w przypadku szerokiej gamy białek terapeutycznych niezbędnych w leczeniu chorób przewlekłych.

– Naprawdę niesamowitym aspektem tych badań jest to, że mając ten zestaw narzędzi, możemy myśleć o tworzeniu nowych, nieistniejących wcześniej białek i modyfikowaniu ich od podstaw tak, aby robiły dokładnie to, czego od nich oczekujemy. Możliwości są naprawdę ekscytujące – przyznała Ebony Gary.