Przepisy pozwalają uwzględniać te składki na ubezpieczenie emerytalne, które zostały zewidencjonowane do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata tego świadczenia.
Składka na ubezpieczenia emerytalne stanowi 19,52 proc. podstawy jej wymiaru. Jednak w przypadku osób, które przystąpiły do otwartego funduszu emerytalnego, tylko pewna jej część trafia na konto ubezpieczonego w ZUS.
Pozostała część jest przekazywana do otwartego funduszu emerytalnego, a od 1 maja 2011 r. – również na subkonto w ZUS. Wysokość zgromadzonych na indywidualnym koncie składek zależy od tego, jak wysoki przychód ubezpieczony miał od 1 stycznia 1999 r.
Od tego bowiem przychodu składka jest wymierzana. Jeśli był wysoki, wysoka była również składka. Jeśli był niski – składka też była niewielka. Warto przy tym pamiętać, że od 1 stycznia 1999 r. obowiązuje maksymalna roczna kwota, której osiągnięcie zwalnia płatnika z płacenia składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.
Oznacza to, że osoby, które zarobiły powyżej tej kwoty, nie mogą liczyć na uwzględnienie tej nadwyżki w wysokości emerytury.
