Początek lat 90., spore miasto wojewódzkie, impreza rodzinna, aspirująca klasa średnia na dorobku. Stół zastawiony faszerowanymi jajkami, marynowanymi grzybkami, śledziami w oleju. No i alkoholem: wódka dla panów, wino albo ajerkoniak dla pań, dzieci krzątają się dookoła, dorośli w coraz głębszy rausz wprawiają się przyśpiewkami. Na przykład taką, w której wymienia się po kolei wszystkie miesiące, a kto się (dajmy na to) w styczniu urodził, „niech weźmie kielich w rękę swą i pije, i pije do dna”.