Takiej książki jeszcze nie było: rzecz megakonkretna, oświecająca i użytkowa, napisana eseistyczną prozą, zaś wstęp pisany wierszem – o tym, jaka jest struktura naszej globalnej rzeczywistości: skąd pochodzą okna, a skąd drzwi. My też śledzimy etykiety, a potem machamy ręką, by nie zwariować.
Mateusz Grzeszczuk i „Światy lękowe"
Tymczasem Mateusz Grzeszczuk, wplatając w codzienność ważne informacje z naszego otoczenia i świata, udowadnia, jak pozornie nieistotne dla Polaków zdarzenia na przeciwnym biegunie świata mają jednak na nas wpływ, o czym warto wiedzieć, a już zdecydowanie wcześniej od innych – można się wtedy przygotować i nie narzekać, że to, co przewidywalne, dzięki takim pozycjom jak „Światy lękowe” nagle staje się tsunami, a my narzekamy na zaskakującą falę.
Czytaj więcej
W najnowszym odcinku „Rzeczy o książkach” rozmawiamy z Jackiem Bartosiakiem, którego kolejna ksią...
– Z bohaterem dziennika chyba nie chciałbym się zaprzyjaźnić, raczej go nie trawię – mówi Mateusz Grzeszczuk. – Nie jest to osoba, która pasuje też do mojego świata i stylu myślenia o niektórych kwestiach. Aczkolwiek tak to już jest, że bardzo często, kto się czubi, ten się lubi. I pozostaje mi obserwować bohatera. Byłem ciekaw, co się z nim stanie po siedmiu dniach. To taki zamknięty świat. Nie powiem, że to cud stworzenia. Sam sobie stworzył swój tydzień, swój świat. Pozostaje tylko spytać, czy się bać, czy nie – czy ten świat trochę jest też naszym światem.
„Światy lękowe" Grzeszczuka o tym, co kształtuje nasze wybory
„Światy lękowe” to przewrotny dziennik czasów przebodźcowania. W obliczu chaosu współczesnego życia odnalezienie równowagi między pracą, relacjami a własnym ja staje się fundamentalnym wyzwaniem. Książka Mateusza ukazuje naszą codzienność jako zupełnie nowy chaos. Nie umiemy nad nim zapanować, bo nie wiemy wciąż, z czym się mierzymy.
