Amerykański rzeźbiarz szwedzkiego pochodzenia znany jest przede wszystkim jako twórca monumentalne rzeźb w przestrzeni publicznej wielu miast na świecie, przeskalowanych replik przedmiotów codziennego użytku, jak np. gigantyczny spinacz do bielizny, stojący w centrum Filadelfii.

Claes Oldenburg urodził się w Sztokholmie 28 stycznia 1929 roku. Jego ojciec był szwedzkim dyplomatą w Stanach Zjednoczonych. Artysta dorastał w Chicago. Najpierw studiował sztukę i literaturę angielską w Yale. Zanim rozpoczął karierę artystyczna pracował jako reporter w City News Bureau of Chicago. W latach 1952-54 uczęszczał do School of the Art Institute of Chicago i dorabiał jako grafik.

Czytaj więcej

Mural i koncert dla Tomasza Stańki

Obywatelstwo amerykańskie uzyskał w 1953 roku.

W 1956, w wieku 27 lat, przeniósł się do Nowego Jorku, kiedy pop-art zaczął dominować na scenie twórczej, wypierając abstrakcyjny ekspresjonizm.

Główne tematy w twórczości Oldenburga to kultura popularna i konsumpcjonizm, chociaż podejmował i inne tematy. W 1969 roku artysta zaprotestował przeciwko wojnie w Wietnamie, montując gigantyczną czerwoną szminkę na gąsienicach czołgu. Ten antywojenny pomnik zrealizował na terenie Yale University w New Haven.

Czytaj więcej

Artyści, którzy nie chcą stąd uciekać

Gigantyczne dzieła Oldenburga, zwane prze niego „Colossal Monuments” znajdują na całym świecie. Do najgłośniejszych w Stanach należy także fontanna w kształcę 15-metrowej deserowej łyżeczki zwieńczonej czerwoną wisienką („Spoonbridge and Cherry”)w ogrodzie rzeźb Walker Art Center w Minneapolis i 15-metrowy świecący pędzel („Paint Torch’) w Filadelfii. W Tokio w Japonii przed międzynarodowym centrum wystawowym umieścił 15-metrową piłę, zdającą się rozcinać chodnik. Dach handlowego centrum w Kolonii w Niemczech ozdobił gigantycznym lodem w waflowym rożku (z plastiku i stali), który wygląda, jakby za chwilę miał spaść na ulicę. W bankowej dzielnicy Frankfurtu zrealizował 12-metrowąrzeźbę z włókna szklanego w kształcie odwróconego urzędniczo-biznesowego krawata i kołnierzyka.

Łączenie rzeźby z architekturą, zaowocowało także współpracą artysty z architektem Frankiem Gehrym. W 1991 roku Oldenburg wkomponował w architekturę budynku agencji Chiat/Day w Los Angeles konstrukcję w kształcie lornetki.

O swoich dziełach mówił: „Moim zamiarem jest stworzenie przedmiotu codziennego użytku, który wymyka się definicji”.

Większość z nich tworzył od lat 70 z drugą żoną - artystką Coosje van Bruggen. (pracowali razem aż do jej śmierci w 2009 roku).

Claes Oldenburg poszerzając granice sztuki realizował także obiekty w mniejszej skali, przeznaczone do prezentacji w galeriach, ale i w innych nietypowych przestrzeniach. W latach 1960-61 stworzył „The Store” - zbiór malowanych gipsowych replik żywności, odzieży, biżuterii i innych przedmiotów. Następnie wynajął prawdziwy sklep i zaopatrzył je w swoje „produkty”. W galeriach można spotkać obiekty z następnego cyklu „The home”, naśladujące różne urządzenia i sprzęty domowe.

Miał wiele indywidualnych wystaw w prestiżowych galeriach, m.in. Museum of Modern Art w Nowym Jorku. Ostatnia wystawa w 2021 roku w Pace Gallery w Nowym Jorku prezentowała ostatnią wspólną pracę Oldenburga i jego żony Coosje van Bruggen „Dropped Bouquet”. Gigantyczna barwna aluminiowa rzeźba odwróconego bukietu kwiatów pierwotnie była planowana dla ogrodu rzeźb w Muzeum Sztuki w Indianapolis, ale realizacji doczekała się dopiero w ubiegłym roku.

Claes Oldenburg zmarł w swoim domu na Manhattanie w Nowym Jorku 18 lipca 2022 roku. Miał 93 lata.