Szczęście ty moje - film Siergieja Łoźnicy

Ponad 70 lat totalitarnych rządów w Rosji zaowocowało zniszczeniem moralnego kośćca obywateli. Pokazuje pan ten kraj w „Szczęście ty moje" niczym lekarz wskazujący na objawy choroby i chcący zamknąć usta tym, którzy zaprzeczają jej istnieniu.

Zacytuję Aleksieja Germana (wybitny rosyjski reżyser, m.in. nagrodzonego w Locarno „Mojego przyjaciela Iwana Łapszyna" – przyp. red.), który powiedział: „Nie jestem lekarzem. Jestem bólem". Kino nie leczy chorób społecznych. Nie powinno się oczekiwać od filmowców, że będą dostarczać lekarstw. Obraz filmowy tylko przedstawia pewną ideę. Formułuje problem. Zadaje pytanie. To od widza zależy, jak się do niego odniesie i jaką da odpowiedź.