Apatia, niski popęd seksualny, słabość mięśni, przemęczenie – to efekt niskiego poziomu testosteronu. Można to zmienić – reklamują firmy oferujące zdrowym mężczyznom preparaty z tym hormonem.

W ciągu ostatnich dziesięciu lat rynek tego rodzaju specyfików wzrósł dwunastokrotnie. Jego wartość szacuje się na co najmniej 2 mld dol. W samych Stanach Zjednoczonych zapotrzebowanie na testosteron wzrosło trzykrotnie. Przyjmuje go ok. 3 proc. mężczyzn po 40. roku życia. Sami lekarze przyznają jednak, że suplementacja testosteronu ma sens u 0,5 proc. panów.

A co z resztą? Testosteron w żelu nakładanym na skórę lub w plasterkach traktowany jest jako preparat „rekreacyjny", pomagający walczyć z „syndromem niskiego T" – jak nazywane jest teraz naturalne obniżenie poziomu testosteronu przychodzące z wiekiem.

– Terapia podnosi jakość życia, to jest jasne bez dwóch zdań. Jeżeli porozmawiacie z pacjentami przyjmującymi testosteron, zobaczycie sami, że teraz mogą więcej – przekonuje w rozmowie z BBC androlog dr Hugh Jones. To on jest głównym autorem opublikowanych przed rokiem badań oceniających zdrowie mężczyzn z cukrzycą i niskim poziomem testosteronu. Pacjenci, którym hormon ten podawano, obarczeni byli niższym ryzykiem zgonu.

Ale inne testy nie przynoszą już tak optymistycznych wyników. Opublikowane w listopadzie rezultaty badań blisko 9 tys. mężczyzn wskazują, że podawanie im tego hormonu zwiększyło ryzyko wystąpienia udaru mózgu i zawału serca aż o jedną trzecią. Wreszcie przedstawiona na łamach pisma „PLoS One" historia medyczna 55 tys. mężczyzn wskazuje, że u panów po 65. roku życia ryzyko zawału wzrosło dwukrotnie.

– Rzeczywiście zgłaszają się do nas mężczyźni z zespołem metabolicznym, m.in. otyłością, obniżeniem energii i nastroju, zaburzeniami wzwodu, spadkiem libido, poszukujący pomocy w trudnym dla nich do zaakceptowania poczuciu niemocy i zmęczenia – mówi „Rz" Roman Sosnowski, urolog z warszawskiego Centrum Onkologii. – I taka terapia testosteronem jest im oferowana, ale – to ważne – po uprzednim przebadaniu i ocenie ryzyka innych chorób.

Specjaliści obawiają się, że „moda" na podawanie testosteronu grozi podobnymi skutkami, jak hormonalna terapia zastępcza oferowana kobietom. Pierwsze badania przyniosły wyniki entuzjastycznie przyjęte przez lekarzy – HTZ u starszych kobiet redukowała nieprzyjemne odczucia związane z menopauzą, obniżała ryzyko chorób układu krążenia. Dopiero późniejsze badania ujawniły, że podnosi zagrożenie rakiem piersi.

– Najpierw mówili „bierz, to dobre dla ciebie", a później krzyczeli „będziesz miała raka piersi" – przypomina dr Richard Quinton, endokrynolog z Royal Victoria Infirmary. – Tak samo jest z testosteronem. To nie jest eliksir życia. To świetna forma terapii dla tych, którzy mają go za mało, ale to nie jest lek przedłużający młodość.     —na podst. bbc