Chodzi o zeszłoroczne pytanie prejudycjalne Sądu Okręgowy w Warszawie. SO chce wiedzieć, czy dyrektywy: konsumencka (93/13) oraz ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji, stoją na przeszkodzie przepisom prawa krajowego przewidującym, że względem banku, wobec którego wszczęto przymusową restrukturyzację, niedopuszczalne było uwzględnienie wniosku konsumenta o zarządzenie przez sąd zabezpieczenia polegającego na zawieszeniu na czas trwania postępowania obowiązku spłaty rat kapitałowo-odsetkowych z umowy, która prawdopodobnie zostanie uznana przez sąd za nieważną?
Czytaj więcej:
Trybunał Konstytucyjny ma orzec, czy wydatki syndyka na restrukturyzację banku mogą pochodzić z masy upadłości i zmniejszać szanse na zaspokojenie...
Pro
Syndyk Getin Noble Banku zajął przed TSUE stanowisko
Kwestia ta wynikła w sprawie O.F., R.I. i E.I. przeciwko Getin Noble Bank SA o ustalenie i zapłatę. Powodowie złożyli w niej wniosek o zabezpieczenie przez wstrzymanie płatności kolejnych rat kredytu, które nie mogłyby już zostać odzyskane ze względu na restrukturyzację i spodziewaną upadłość pozwanego banku (jak wiadomo, bank ów następnie upadł).
Zdaniem warszawskiego Sądu Okręgowego wskazane dyrektywy w sprawie zainicjowania przez konsumenta przeciw bankowi postępowania, którego celem jest stwierdzenie nieuczciwego charakteru warunków w umowie kredytu, w konsekwencji stwierdzenie jej nieważności oraz dochodzenie zwrotu kwot zapłaconych przez konsumenta, dopuszczają, by sąd krajowy miał możliwość wstrzymania wykonania takiej umowy.
Tego rodzaju zabezpieczenie nie stanowi zaś uprzywilejowania w stosunku do pozostałych wierzycieli, gdyż nie dotyczy roszczeń o zwrot świadczeń już spełnionych na rzecz banku.
Jak dowiedziała się „Rzeczpospolita”, syndyk Getin Noble Banku Marcin Kubiczek zajął przed TSUE stanowisko, że właściwym postępowaniem co do roszczeń kredytobiorców powinno być postępowanie upadłościowe. Podejmowane przez sądy polskie próby kontynuowania cywilnych procesów sądowych oraz rozpoznawania wniosków o udzielenie zabezpieczenia stoją bowiem w sprzeczności z zasadami prawa upadłościowego – art. 146 ust. 3.
Syndyk wyraził także nadzieję, że TSUE dostrzeże, że ustawa o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym nie narusza ochrony konsumentów i nie stoi w sprzeczności z dyrektywą 93/13. Przeciwnie, stanowi gwarancje stabilności systemu finansowego w interesie publicznym, a więc także i wszystkich konsumentów.
Czytaj więcej
Przy braku przepisów ustawowych, gwarantujących niezależność organu decydującego o restrukturyzacji banku, w tym przypadku BFG, do samego BFG należ...
Pytanie do TSUE dotyczy zabezpieczenia w postępowaniu restrukturyzacyjnym banku
Syndyk zajął co do zasady zbieżne stanowisko z prezentowanym przez państwo polskie w tej sprawie, że odpowiedź na to pytanie będzie miała istotne znaczenie nie tylko dla dalszych losów postępowań zabezpieczających prowadzonych przez sądy polskie wobec syndyka masy upadłości Getin Noble Banku oraz wartości masy i możliwości zaspokojenia ogółu wierzycieli, ale przede wszystkim wobec przyszłości przymusowych restrukturyzacji banków i instytucji finansowych w całej Unii.
Inaczej ocenia tę kwestię dr Mariusz Korpalski, radca prawny występujący w procesach po stronie kredytobiorców.
– Pytanie do TSUE dotyczy zabezpieczenia w postępowaniu restrukturyzacyjnym banku, a Getin upadł, więc przepisy o restrukturyzacji nie mają już zastosowania. Sądy cywilne w procesach wytoczonych przez klientów Getin w upadłości takich zabezpieczeń udzielają i płatność rat wstrzymują. Być może TSUE po raz kolejny potwierdzi, że przepisy krajowe należy generalnie wykładać w sposób umożliwiający zabezpieczanie roszczeń konsumentów – mówi dr Korpalski.
Dodajmy, że TSUE na 12 grudnia br. wyznaczył termin na przedstawienie opinii przez rzecznika generalnego. Terminu wyroku jeszcze nie ma, ale zwykle wymaga to dodatkowych kilku miesięcy.
Sygnatura akt: C-324/23
