Nadchodzi godzina próby dla Iranu. Donald Trump może zadać druzgocący cios

Nadzieje na zmniejszenie intensywności działań przeciwko Iranowi, które w ostatni piątek rozbudził Donald Trump, następnego dnia zostały zastąpione przez ultimatum w sprawie otwarcia Cieśniny Ormuz.

Z przedstawionego ultimatum wynika, że jeżeli Iran nie otworzy Cieśniny, USA przystąpią do likwidowania irańskich elektrowni. W całym Iranie jest ich około 400. Dla Amerykanów realizacja groźby nie byłaby militarnym problemem. Powstaje pytanie, czy dla irańskich władz blokowanie drogi, przez którą świat zasilany jest w ropę, jest warte narażenia kraju na druzgocący cios.

Pytanie to można jednak odwrócić i zastanowić się, czy zadanie takiego ciosu Iranowi nie wywoła jeszcze tragiczniejszych skutków dla regionu i świata w wyniku irańskiego odwetu.

Czytaj więcej

Plus Minus

Trump miał nigdy nie wybaczyć Netanjahu. W sprawie Iranu szybko mu uległ

Za przywódcę świata uważa sam siebie Donald Trump. Ale do wojny, która teraz światem wstrząsa, wciągnął go premier Izraela. Twierdzi, że razem myśl...

Dlaczego przyjęcie ultimatum Donalda Trumpa może być trudne dla Iranu?

– Teheran zdaje sobie sprawę z powagi sytuacji, jednak nie zamierza się poddawać. Stąd groźby odwetu w postaci zablokowania na stałe Cieśniny i ataku na elektrownie w regionie oraz innej infrastruktury przy jednoczesnej obietnicy, iż statki państw niebędących sojusznikami USA i Izraela w w obecnej wojnie będą mogły swobodnie przepływać – mówi „Rzeczpospolitej” Richard Dalton, były brytyjski ambasador w Teheranie.

Zasięg irańskich rakiet

Foto: PAP

Jego zdaniem spełnienie przez Iran ultimatum Trumpa oznaczałoby w gruncie rzeczy pozbycie się zasadniczej karty przetargowej w tej wojnie. Przy tym zmaltretowany reżim dysponuje wciąż środkami odwetu, co udowodnił atakami rakiet balistycznych na Dimonę oraz Arad w Izraelu. Co więcej, irańskie rakiety dotarły nawet w pobliże wyspy Diego Garcia, amerykańskiej i brytyjskiej bazy na Oceanie Indyjskim. Ataki te przeczą tezie, że Iran jest na ostatnich nogach i lada dzień dojść może do załamania zdolności obronnych reżimu. 

– Jedynym wyjściem z obecnej sytuacji są negocjacje – twierdzi Richard Dalton.

Czytaj więcej

Konflikty zbrojne

Iran otrzymał dotkliwy cios. Teraz będzie walczył z jeszcze większą determinacją

Izraelczycy „wyeliminowali” najważniejszego polityka w Teheranie, Alego Laridżaniego. Nie oznacza to końca irańskiego reżimu, raczej zapowiada jego...

Jak napisał amerykański portal Axios, administracja Trumpa rozpoczęła wstępne dyskusje na temat tego, jak mogłyby wyglądać rozmowy pokojowe z Iranem. Egipt, Katar i Wielka Brytania wymieniać miały między sobą informacje na ten temat. Przy czym Egipt i Katar miały poinformować USA i Izrael, że Iran jest zainteresowany negocjacjami.

„Kultura oporu” Iranu atutem w konfrontacji ze Stanami Zjednoczonymi i Izraelem

Do tej pory odporność Iranu była niewzruszona. Nie naruszyło jej zniszczenie 8 tys. irańskich obiektów przez izraelskie i amerykańskie bomby i pociski. W rozlicznych rozważaniach na ten temat pojawia się twierdzenie, że odporność jest wynikiem głęboko zakorzenionej „kultury oporu” – co najmniej od powstania islamskiej republiki.

Iran od dawna boryka się z sankcjami i różnymi ograniczeniami na arenie międzynarodowej, co wykształciło przekonanie o konieczności twardego oporu przeciwko wszystkim wrogim siłom. Ogromną rolę odgrywa tu także system władzy, wielowarstwowy, obejmujący wiele instytucji, co ułatwia funkcjonowanie państwa w chwili zagrożenia. 

– Zasadniczych źródeł irańskiej odporności należy szukać w wielotysięcznych dziejach imperium perskiego i dumy współczesnych Irańczyków z jego historii – mówi „Rzeczpospolitej” Ilter Turan, emerytowany politolog ze stambulskiego Uniwersytetu Bilgi. Zwraca uwagę, że to nie Irańczycy zaatakowali USA i Izrael, ale odpierają atak obu tych państw.

Czytaj więcej

Konflikty zbrojne

Brytyjski dyplomata: Są cztery scenariusze dla Iranu

USA są wojownicze i niczego się nie nauczyły z Wietnamu, Iraku, Afganistanu, Jemenu, Gazy - mówi „Rzeczpospolitej” o ataku na Iran Richard Dalton,...

Czynnikiem jednoczącym społeczeństwo jest więc przekonanie o konieczności odparcia agresji. Tym bardziej, że ma ona znamiona utraty niepodległości. W przekonaniu tym utwierdza Irańczyków fakt, że agresorem jest także Izrael. W tych warunkach plany rzucenia Iranu na kolana są nierealistyczne, jak zresztą i rachuby związane z wywołaniem powstania narodowego przeciwko reżimowi. – Nie powinno to było być dla nikogo niespodzianką – tłumaczy prof. Turan.  

O losach wojny USA i Izraela z Iranem decyduje liczba rakiet

Jak podał amerykański think tank Institute for the Study of War (ISW), Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej zwiększył swój wpływ na proces decyzyjny reżimu w obliczu narastającej próżni władzy spowodowanej utratą przywództwa i niezdolnością najwyższego przywódcy Modżtaby Chameneiego do sprawowania pełnej władzy.

System władzy w Iranie

Foto: PAP

„Niektórzy z urzędników, którzy prawdopodobnie zwiększyli swoje wpływy, należą do najbardziej agresywnych i represyjnych elementów w Korpusie” – czytamy w analizie ISW.

Do nieprzejednanych Strażników Rewolucji należy obecnie zasadniczo decyzja o przyjęciu amerykańskiej oferty w postaci zapowiedzi ograniczenia ataków czy też destrukcyjnego dla całego społeczeństwa amerykańskiego uderzenia. Wszystko zależy od tego, jakie są rzeczywiste zdolności odwetowe Iranu w postaci posiadanych jeszcze ilości rakiet i dronów, jak i możliwości ich odpalenia. 

Czytaj więcej

Plus Minus

Jerzy Haszczyński: Trzy przyjaciółki z Teheranu

Jeszcze raz o Iranie. Buntownicy, cyberprzestępcy, budowniczowie metra i Najświętsza Maria Panna.