Chce zmienić Węgry, kierując się ideałami konserwatywnymi. Lider Fideszu zapowiada, że jego kraj dostanie nową konstytucję, w której znajdą się zapisy o szacunku dla chrześcijańskiego dziedzictwa kraju i zostanie podkreślona wartość ludzkiego życia.
Wcześniej Orban patronował nowej, kontrowersyjnej ustawie medialnej, która według opozycji oraz wielu dziennikarzy, nawet sprzyjających Fideszowi, zagraża wolności słowa. Ale już w opinii prawicy przełamuje ona jedynie dominację lewicy w mediach, trzymając się wszystkich unijnych standardów.
Podobne działania podejmuje socjalistyczny premier Hiszpanii Jose Luis Zapatero, który uważa, że mocna legitymacja wyborców daje mu prawo do przeprowadzenia obyczajowej rewolucji. Zapateryzm jednak Europa uznaje za wewnętrzną sprawę Hiszpanii, ale już konserwatywna rewolucja Orbana wprowadza zachodnią lewicę w stan drżenia. Wielkie dzienniki europejskie publikują emocjonalne reportaże, które przedstawiają Węgry jako kraj u progu faszyzacji.
Budapesztowi już grozi się sankcjami.
Z polskiej perspektywy postępowanie Orbana wygląda znajomo – przypomina nieco Jarosława Kaczyńskiego z jego projektem IV RP. A i chór krytyków jest tak samo wybiórczy w swoim oburzeniu. Jakoś nie było go słychać, gdy kolejne ekipy węgierskich postkomunistów zawłaszczały tamtejsze media. Podobnie jak zachodnich intelektualistów nie martwiło zwasalizowanie przez SLD polskich mediów publicznych za prezydentury Aleksandra Kwaśniewskiego.
