NBP raczej nie pójdzie w ślady Rezerwy Federalnej

Ame­ry­kań­ski bank cen­tral­ny po raz pierw­szy ogło­sił ofi­cjal­nie swój cel in­fla­cyj­ny: rocz­na dy­na­mi­ka cen kon­sump­cyj­nych po­win­na oscy­lo­wać wo­kół 2 proc. Więk­szość za­chod­nich ban­ków cen­tral­nych, a tak­że NBP już od daw­na sta­rają się sta­bi­li­zo­wać in­fla­cję na okre­ślo­nym po­zio­mie.

Ame­ry­kań­ska Re­zer­wa Fe­de­ral­na wzbra­nia­ła się przed przy­ję­ciem ta­kiej stra­te­gii m.in. dla­te­go, że ma po­dwój­ny man­dat: ma za za­da­nie dbać nie tyl­ko o sta­bil­ność cen, ale też o wy­so­ki po­ziom za­trud­nie­nia. Tym­cza­sem wal­ka z bez­ro­bo­ciem mo­że pro­wa­dzić do wzro­stu in­fla­cji po­nad cel, go­dząc w wia­ry­god­ność Fe­du.

Jego szef Ben Ber­nan­ke, któ­ry już dawno dał do zro­zu­mie­nia, że jest zwo­len­ni­kiem przy­ję­cia ce­lu in­fla­cyj­ne­go, tłu­ma­czy, że na­dal bę­dzie dbał o ko­niunk­tu­rę na ryn­ku pra­cy.

– Przy­ję­cie ce­lu in­fla­cyj­ne­go przez Fed to do­bry po­mysł. Te ban­ki, któ­re sto­su­ją ta­ką po­li­ty­kę, uwa­ża­ją, że uspraw­nia ona ich ko­mu­ni­ka­cję z ryn­ka­mi – mówi „Rz" Carl Walsh, pro­fe­sor eko­no­mii z Uni­wer­sy­te­tu Ka­li­for­nij­skie­go. Jak do­dał, wię­cej kon­tro­wer­sji bu­dzi to, że Fed za­czął też pu­bli­ko­wać pro­gno­zę stóp pro­cen­to­wych. Do­tąd ro­bi­ło to tyl­ko kil­ka ban­ków cen­tral­nych, m.in. szwedz­ki.

Wy­raź­nie okre­ślo­ny cel in­fla­cyj­ny był Fe­do­wi po­trzeb­ny wła­śnie po to, aby pro­gno­zy by­ły wła­ści­wie ro­zu­mia­ne przez uczest­ni­ków ży­cia go­spo­dar­cze­go. Je­śli in­fla­cja od­bie­gnie zna­czą­co od ce­lu, po­win­ni oni uznać, że pro­gno­za prze­sta­ła być ak­tu­al­na. Ale eks­per­ci i tak ma­ją wąt­pli­wo­ści, czy uczest­ni­cy ryn­ków nie bę­dą trak­to­wa­li pro­gno­zy stóp  ja­ko zo­bo­wią­za­nia Fe­du do ich re­ali­za­cji. Wów­czas wszel­kie zmia­ny po­li­ty­ki pie­nięż­nej nie­zgod­ne z prognozą mo­gą pro­wa­dzić do wstrzą­sów na ryn­kach fi­nan­so­wych.