Wprowadzono go w 2014 r. po oburzeniu opinii publicznej na inkasowanie przez bankierów ogromnym sum w czasie wyrzeczeń i po ratowaniu banków pieniędzmi podatników w wyniku kryzysu finansowego.
Brytyjczykom nie udało się przeciwstawić limitowi bonusów do wysokości stałych rocznych zarobków albo do ich dwukrotności za zgodą akcjonariuszy. Bank of England, który decyduje o zarobkach większości „kominiarzy" bankowych w Unii twierdził, że ograniczenie premii zmusi do podwyższania stałej części uposażenia, co utrudni instytucjom kredytowym zmniejszenie kosztów w czasie spowolnienia gospodarki, wywołując tym zagrożenie dla ich stabilizacji finansowej.
„Ogólnie biorąc limity bonusów nie doprowadziły do materialnej redukcji ogólnej elastyczności kosztów" — stwierdził Europejski Urząd Bankowy (EBA) w raporcie nt. praktyk płacowych. Limit doprowadził do bardzo małego wzrostu kosztów stałych jedynie w kilku instytucjach. „Obecna analiza nie znalazła wskazówek, że ograniczenie premii miało potencjalnie szkodliwy skutek na stabilizację finansową tych instytucji" — dodał EBA.
Ograniczenie premii i inne unijne przepisy dotyczące płacy, np. rozłożenie na kilka lat wypłaty części bonusów, mają zastosowanie do zarobków 500 tys. euro i więcej rocznie.
Raport EBA wskazuje, że ograniczenie premii w pierwszym pełnym roku jego stosowania było w dużym stopniu przestrzegane w Unii. Poprawienie unijnych przepisów wywołało duży wzrost liczby tzw. sprecyzowanego personelu (identified staff). W grudniu 2013 EBA ustalił techniczne normy różnych kategorii pracowników, których działalność zawodowa ma materialny wpływ na zakres ryzyka instytucji bankowej. Takich pracowników obowiązują przepisy o zmiennych warunkach płacowych.
