fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Zadania

Bezpłatnego dowozu uczniów do szkoły to zadanie gminy

Zapewnienie bezpłatnego dowozu uczniów to zadanie gminy
Fotorzepa, Seweryn Sołtys SS Seweryn Sołtys
Zapewnienie bezpłatnego transportu dzieci do szkół podstawowych i gimnazjów to zadanie gminy. Uczniów niepełnosprawnych gmina dowiezie także do szkół ponadgimnazjalnych i specjalnych. Granicą jest tutaj jedynie wiek ucznia: ukończone 21 lub 25 lat
Który z samorządów jest odpowiedzialny za zapewnienie transportu dzieci do szkół, w tym specjalnych?
To obowiązek gminy (miasta na prawach powiatu). Zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (DzU z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm.) jeżeli droga uczniów klas I – IV szkoły podstawowej z domu do szkoły, w której obwodzie mieszkają, przekracza 3 km, a uczniów klas V i VI szkół podstawowych oraz uczniów gimnazjów przekracza 4 km, to gmina ma zapewnić im bezpłatny transport i opiekę w czasie przewozu. Alternatywą jest zwrot kosztów przejazdu z domu do szkoły i z powrotem środkami komunikacji publicznej.
Gmina zapewnia także bezpłatny transport dzieci do szkół specjalnych. Zgodnie z art. 17 ust. 3a ustawy jej obowiązkiem jest:
Który z samorządów odpowiada za ustalenie sieci szkół specjalnych: gmina czy powiat?
Sprawę tę wyjaśnia art. 17 ustawy. Rada gminy ustala sieć szkół publicznych podstawowych i gimnazjów prowadzonych przez gminę, a także granice ich obwodów. Rada powiatu ustala sieć publicznych szkół ponadgimnazjalnych oraz szkół specjalnych.
Do której szkoły dzieci muszą być dowożone bezpłatnie? Czy może być położona np. w sąsiedniej miejscowości?
Gmina nie musi zapewniać bezpłatnego transportu do szkoły innej niż najbliższa. Która to szkoła – to wynika z ustalonej przez radę gminy lub radę powiatu sieci szkół. Jeżeli więc rodzice wybiorą dla swojego dziecka inną szkołę niż ta najbliższa zgodnie z ustaloną siecią szkół, to nie mogą wymagać od gminy ani zapewnienia bezpłatnego transportu w drodze z domu do szkoły i z powrotem, ani zwrotu poniesionych na dowożenie kosztów. Potwierdza to orzecznictwo, chociażby wyrok WSA w Szczecinie (sygn. II SA/Sz 775/07).
Czytaj także w serwisie:
Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA