Fiolka została znaleziona podczas wykopalisk archeologicznych w mauzoleum, znalezionym przy okazji budowy domu przy Calle Sevillat w Carmonie.

Perfumy znajdowały się w grobowcu, prawdopodobnie należącym do zamożnej rodziny, w którym znaleziono urny popiołowe sześciu dorosłych osób – trzech kobiet i trzech mężczyzn.

W jednej z urn, nad skremowanymi szczątkami kobiety w wieku od 30 do 40 lat, umieszczono płócienny woreczek zawierający trzy bursztynowe paciorki i małą kwarcową kolbę wyrzeźbioną w kształcie amfory, zawierającą maść.

Czytaj więcej

Obozy rzymskiej armii z II w. n.e. odkryte dzięki Google Earth

Aby poznac skład perfum, zastosowano różne techniki, w tym między innymi dyfrakcję rentgenowską, chromatografię gazową i spektrometrię mas. Dzięki tym analizom ustalono, że mały cylindryczny korek został wykonany z dolomitu, formy wapienia, podczas gdy bitum został użyty do zapewnienia precyzyjnego dopasowania i stworzenia hermetycznego uszczelnienia.

Zidentyfikowano dwa składniki perfum. Pierwszym z nich jest baza lub spoiwo, które ułatwiło zachowanie składników aromatycznych.

Drugim elementem jest esencja, która pokrywa się z opisami dostarczonymi przez słynnego Pliniusza Starszego. Na podstawie analiz chemicznych przeprowadzonych przez Uniwersytet w Kordobie odkryto, że zapach pochodził z olejku eterycznego, uzyskanego z krzewu paczuli. To indyjska roślina Pogostemon cablin, która ma szerokie zastosowanie we współczesnym przemyśle perfumeryjnym, ale o jej zastosowaniu w czasach rzymskich dotychczas nie wiedziano.

Olejek paczuli, uznawany za afrodyzjak, upodobali sobie szczególnie hipppisi. Był on roznoznawany jako symbol rewolucji seksualnej dzieci-kwiatów.

Monumentalny charakter grobowca, w którym odkryto perfumy, w połączeniu z materiałami, z jakich powstała fiolka, wyraźnie sugeruje, że był to produkt wysoko ceniony i wartościowy.

To przełomowe badanie stanowi znaczący postęp w dziedzinie rzymskich perfumerii, rzucając nowe światło na wykorzystanie paczuli jako olejku eterycznego. Ponadto trwają badania mające na celu zbadanie innych wyjątkowych materiałów, w tym bursztynu, tkanin i pigmentów stosowanych w malowidłach ściennych, które zostały wspaniale zachowane w mauzoleum w Carmonie.