Skarga nadzwyczajna Zbigniewa Ziobry: kwestionuje wyrok z 2003 roku

30 stycznia 2003 r. wpłynął do SR w Lublinie pozew żądający nakazania pozwanemu opróżnienie lokalu mieszkalnego z uzasadnieniem, że będąc wykluczony z członkostwa w spółdzielni, utracił on tytuł prawny do zajmowania przedmiotowego lokalu mieszkalnego. 8 marca 2003 r. SR w Lublinie wydał wyrok, w którym, uznając powództwo, nakazał pozwanemu opróżnienie i opuszczenie lokalu mieszkalnego.

Z rozstrzygnięciem SR nie zgodził się prokurator generalny. W skardze zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa materialnego. Chodzi o wydanie przez sąd wyroku na podstawie nieobowiązującego przepisu. Chodzi o art. 210 ustawy z 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze, który został uchylony na podstawie art. 29 pkt 7 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, co wpłynęło ujemnie na sytuację prawną pozwanego.

Obowiązki posiadaczy lokali w spółdzielni zostały uregulowane w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych. Ustalając sytuację prawną pozwanego, sąd powinien odwoływać się do stosownych przepisów tej ustawy, a nie do prawa spółdzielczego. Szczególnie że w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych stosowne przepisy dotyczące opróżnienia lokalu przez osobę, której prawo do lokalu wygasło, zostały uregulowane.