Wybiórcza pamięć władz w Mińsku

Korzystając z okazji, minister mógłby zapytać Aleksandra Łukaszenkę o tzw. białoruską listę katyńską (a władze w Mińsku od lat utrzymują, że jej nie posiadają), gdyż na uroczysku mogą spoczywać polscy oficerowie zamordowani przez NKWD. W 1956 roku utworzono tam wysypisko śmieci, które zostało zamknięte dopiero kilka lat temu. O tej historii białoruskie władze wolą jednak nie wspominać. – Władze w Mińsku mówią A, ale nie mówią już B. Od lat wielu historyków twierdzi, że Trościeniec jest również miejscem spoczynku ofiar represji stalinowskich – mówi „Rzeczpospolitej" białoruski historyk Ihar Mielnikau.

Jednym z najbardziej znanych badaczy represji stalinowskich na Białorusi jest historyk Ihar Kuzniacou z Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego. Szacuje, że w latach 1937–1941 NKWD w Trościeńcu zamordowało nawet 20 tys. osób.

– Zbadałem około 19 miejsc w okolicy Mińska, gdzie znajdują się pochówki ofiar represji, i doszedłem do wniosku, że wysypisko na uroczysku Błagowszczyna nie powstało przypadkowo. Władze radzieckie chciały coś ukryć i mogło chodzić tylko o jedno – rozstrzelanych w 1940 roku polskich oficerów. Wiadomo, że na terenie Mińska rozstrzelano 3870 Polaków. Zwracałem się z pytaniem do białoruskiego KGB, czy na terenie uroczyska NKWD dokonywało egzekucji. Odpowiedzieli jedynie, że nie mają informacji na ten temat – mówi „Rzeczpospolitej" Kuzniacou. – Władze na wszelkie sposoby próbują ukryć tę historię. Kilka dni temu usunęły nawet te, które stały na szczycie byłego wysypiska i upamiętniały ofiar sowieckich represji. Wszystko po to, by nie widziały ich zagraniczne delegacje i nie zadawały zbędnych pytań – dodaje.