Bogdan Zatorski o Jednolitym Pliku Kontrolnym: Najgorsza jest niepewność

Teoretycznie tak, ale w praktyce trudno sobie wyobrazić, że firma, do której trafiają tysiące faktur miesięcznie, sadza sztab ludzi do ich wprowadzania do systemu. To fizycznie niewykonalne. Na spotkaniu w MF usłyszeliśmy, że dane z faktur zakupowych „powinny" być szczegółowo raportowane, co znaczy, że nie muszą.

A jeśli urzędnik uzna, że jednak muszą?

Same struktury XML nie są źródłem prawa. Mogą być zmienione w każdej chwili. Nie ma więc pewności, co ma się znajdować w obowiązkowych danych JPK. To nie ułatwia życia programistom. Dla firm oferujących takie programy to podwójnie groźne. Narażamy siebie i klientów na zarzut, że nie raportują poprawnie. Tymczasem nie ma przepisu, który by wskazywał jasno, co ma się znaleźć w tych strukturach. Są tylko komentarze MF, które nie są prawem. Nie można nawet wystąpić o interpretację podatkową. Ta niepewność doskwiera najbardziej.

Z czego to wynika?

Ze spontaniczności wprowadzania nowego rozwiązania. My i podatnicy musimy szybko dostosować się do czegoś, co do końca nie jest jasne. To, co ma się obowiązkowo znaleźć w JPK, trzeba uregulować co najmniej w przepisach rangi podustawowej. To dawałoby pewność. Podatnicy ponoszą koszty nie tylko oprogramowania i aktualizacji, muszą też przeorganizować swoje podejście do ewidencji księgowej i rozliczania podatków, wyszkolić ludzi. Gdyby faktury zakupowe musiały być raportowane szczegółowo, wiele firm musiałoby zatrudnić rzesze ludzi w działach księgowości.

—rozmawiała Aleksandra Tarka