Ponad 150 wiodących postaci - w tym George Soros, prezydent Niemieckiej Konfederacji Związków Zawodowych Reiner Hoffmann, Luca Visentini z Europejskiej Konfederacji Związków Zawodowych, były francuski minister środowiska Nicolas Hulot oraz Jorgo Riss z Greenpeace - wzywa w liście otwartym Radę Europejską do przyjęcia „transformacyjnego” programu fiskalnego w odpowiedzi na kryzys gospodarczy wywołany przez Covid-19. Użyto przy tym ciekawego porównania: wezwano członków Rady Europejskiej do unikania „wyskakiwania z patelni Covid w ogień klimatyczny” poprzez zmianę podejścia do polityki fiskalnej.
Autorzy listu argumentują, że polityka „powierzchownego majstrowania i stopniowych zmian nie doprowadzi do osiągnięcia celu” oraz że Komisja Europejska musi „wykorzystać obecną niewielką szansę, aby zainicjować znaczącą zmianę paradygmatu i narracji”. Wzywają czołowych europejskich decydentów, aby wyciągnęli wnioski z 2008 roku i unikali prowadzenia polityki oszczędnościowej, która zaostrzyła nierówności i doprowadziła do niedoinwestowania usług publicznych.
Sygnatariusze listu argumentują, że polityka fiskalna powinna być „czynnikiem umożliwiającym”, a nie „łańcuchem, który powstrzymuje gospodarki” - i zauważają, że europejskie ramy fiskalne powinny być wyrównane i niesprzeczne z określonymi celami pełnego zatrudnienia i ochroną środowiska określoną w Traktacie o Unii Europejskiej.
Chociaż przyznają, że taka zmiana nie jest prosta i nie jest to coś, co można osiągnąć z dnia na dzień, wzywają Komisję Europejską do ustanowienia kilku zasad jako fundamentu podczas reformowania obecnych ram budżetowych.
1. Zapewnienie państwom członkowskim możliwości fiskalnych i zachęcenie do elastycznego osiągania celów pełnego zatrudnienia z miejscami pracy i społecznie sprawiedliwą zieloną transformacją, upewniając się, że nikt nie zostanie w tyle.
2. Przygotowania dużego i stałego budżetu UE oraz ustalenia zdolności pożyczkowej Wspólnoty w celu promowania inwestycji wspierających Zielony Ład i społecznie sprawiedliwą transformację.
3. Umożliwienia skoordynowanej interakcji polityki fiskalnej i pieniężnej, aby umożliwić rządom odgrywanie pierwszorzędnej roli w stabilizacji makroekonomicznej. EBC powinien zająć stanowisko akomodacyjne, wspierające demokratycznie określone cele fiskalne, umożliwiające państwom członkowskim pełne wykorzystanie potencjału fiskalnego, jaki daje im polityka pieniężna.
Czytaj więcej
Czy nabycie samochodu może być tak proste, jak zamówienie sprzętu online? O tym, jak wygląda transformacja tego sektora oraz jak należy odpowiedzie...
Podsumowując stwierdzają, że „bezczynność okaże się na dłuższą metę znacznie bardziej kosztowna dla rządów i społeczeństwa” oraz że „nic nie może zostać pominięte” w działaniach Komisji, prowadzących do zbudowania silnej gospodarki europejskiej, która będzie pracować dla wszystkich.
