Już fakt, że istnieją żelazne przedmioty pochodzące z epoki brązu może dziwić. Ale ich kosmiczne początki są jeszcze bardziej zadziwiające. Za źródło metalu uznano meteoryty, ale naukowcy nie mogli ustalić czy większość surowca pochodzi z gwiazd, czy tylko niektóre.
Albert Jambon z Krajowego Centrum Badań Naukowych we Francji, udowodnił, że żelazo używane w epoce brązu w każdym przypadku jest pochodzenia kosmicznego i wyjaśnił, dlaczego przestano go używać w epoce żelaza.
Epoka żelaza rozpoczęła się w Anatolii i na Kaukazie około 1200 r. p. n. e. Ale już prawie 2000 lat wcześniej, różne kultury wytwarzały przedmioty z żelaza. Przedmioty te były niezwykle rzadkie i zawsze bardzo cenione.
Albert Jambon zebrał dostępne dane i przeprowadził własne analizy chemiczne próbek za pomocą przenośnego spektrometru fluorescencyjnego rentgenowskiego. Wśród badanych przez niego artefaktów znalazły się między innymi koraliki z el-Gerzeh (Egipt, około 3200 r. p.n.e), sztylet z Alaca Höyük (Turcja, około 2500 r. p.n.e.) czy siekiera z Ugaritu (Syria, około 1400 r. p,n.e.). Jego analizy ujawniły, że każdy z tych artefaktów został wykonany z żelaza meteorytów.
Kiedy formują się wielkie ciała niebieskie, takie jak nasza planeta, prawie cały nikiel przemieszcza się w kierunku płynnego żelaznego rdzenia. W związku z tym niezwykle rzadko znajduje się on na powierzchni. Czasem jednak w powierzchnię planety uderzają meteoryty, które zawierają żelazo o wysokiej zawartości niklu i kobaltu. Ich skład chemiczny umożliwia identyfikację źródła żelaza. Żelazo z meteorytów jest gotowe do użycia i nie wymaga to żadnych procesów chemicznych.
