– Decyzja wojskowej prokuratury jest szokująca – mówi "Rz" prof. Piotr Kruszyński, karnista z Uniwersytetu Warszawskiego. – Żadnych materiałów, które są w aktach śledztwa, nie można wykluczyć z materiału dowodowego czy uznać ich za niedopuszczalne. Polska procedura karna takiej możliwości nie przewiduje. Pierwotne zeznania kontrolerów powinny być pozostawione w aktach jako prawnie dopuszczalne. Konwencja strasburska nie ma tutaj żadnego zastosowania.

Prof. Zbigniew Ćwiąkalski, były minister sprawiedliwości: – Merytorycznie decyzja prokuratury się broni. Chociaż jeśli chodzi o argumentację strony rosyjskiej, to sytuacja jest co najmniej dziwna. Zeznania kontrolerów złożone w kwietniu – jak się okazuje – dość zasadniczo się różnią od tych z sierpnia. Trzeba postawić pytanie, czy rzeczywiście pierwotne zeznania unieważniono ze względów formalnych, skoro ich treść jest tak istotnie różna.

Rosjanie unieważnili kwietniowe zeznania kontrolerów, bo z akt wynikało, że ich przesłuchania, prowadzone przez tych samych śledczych, odbywały się w różnych miejscach w tym samym czasie. Z takim samym wnioskiem rosyjscy śledczy zwrócili się do Polaków. "Rz" ujawniła w piątek, jakie są rozbieżności w zeznaniach kontrolerów z kwietnia i z sierpnia. Tuż po katastrofie ppłk Paweł Plusnin twierdził, że przekazał załodze Tu-154 informację, iż widoczność na lotnisku wynosi 400 m, choć jego zdaniem sięgała 800 m.

Tłumaczył, że podał mylne dane, by zniechęcić załogę do lądowania. W nowym przesłuchaniu twierdzi, że widoczność wynosiła 400 m i tyle podał załodze tupolewa. Co ważniejsze, w późniejszych zeznaniach kontrolerzy zaznaczają, że samolot sprowadzany był na ziemię według procedur cywilnych.

To pomniejsza ewentualną winę Rosjan. W takiej sytuacji bowiem ostateczną decyzję o lądowaniu podejmują piloci.