W 2016 r. Robert N. (dane zmienione) zwrócił się do dyrektora aresztu śledczego o zaświadczenie, w jakich celach mieszkalnych tego aresztu przebywał od lutego 2004 r. do kwietnia 2005 r., oraz o wskazanie ich metrażu i stanu zaludnienia aresztu.
Na wezwanie do wykazania interesu prawnego w uzyskaniu żądanego zaświadczenia Robert N. oświadczył, że będzie mu potrzebne do złożenia w sądzie rejonowym, w którym zamierza dochodzić odszkodowania od Skarbu Państwa.
Dyrektor AŚ odmówił wydania zaświadczenia. Powołując się na przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, uznał, że wnioskodawca nie wykazał interesu prawnego. Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej podzielił stanowisko dyrektora AŚ, że zamiar dochodzenia odszkodowania od Skarbu Państwa nie jest interesem prawnym. Zaświadczenie, którego się domaga, nie jest do tego niezbędne. Jego brak nie uniemożliwia zgłoszenia żądania odszkodowania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Robert N. napisał, że zaświadczenie jest mu potrzebne, informacje nie są tajne, i nie rozumie, dlaczego organ ich odmawia.
Sąd uznał jednak, że nie doszło do naruszenia prawa, i oddalił skargę. Przypomniał, że zgodnie z art. 217 § 1 i 2 k.p.a. zaświadczenie wydaje się m.in. wtedy, gdy osoba, która się o nie ubiega, ma interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Dyrektor AŚ prawidłowo więc wezwał Roberta N. do wykazania interesu prawnego. Prawidłowo także oba organy oceniły, że zamiar bądź dochodzenie od Skarbu Państwa odszkodowania w postępowaniu cywilnym nie jest interesem prawnym. Brak zaświadczenia o warunkach odbywania kary nie czyni tego niemożliwym, bo ciężar dowodu w takim postępowaniu cywilnym spoczywa na pozwanym, czyli na Skarbie Państwa.
