– W niedzielę rano ogłosiłem stan zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym – przypomniał Tedros Adhanom Ghebreyesus podczas obrad Światowego Zgromadzenia Zdrowia w Genewie. – Nie zrobiłem tego lekkomyślnie. Jestem głęboko zaniepokojony skalą i szybkością rozprzestrzeniania się epidemii – dodał.
Pozytywny wynik testu dotyczy m.in. jednego z pracujących na miejscu amerykańskich lekarzy, a podejrzewa się, że zakażenie mogło wystąpić także u kilku innych Amerykanów.
Czytaj więcej
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ogłosiła epidemię Eboli w Demokratycznej Republice Konga i Ugandzie stanem zagrożenia zdrowia publicznego o zasi...
Anne Ancia, przedstawicielka WHO w prowincji Ituri w Kongo, poinformowała, że jeszcze we wtorek 19 maja do Konga dotrzeć ma sześć ton zaopatrzenia do walki z Ebolą. – W skład zaopatrzenia wchodzą środki ochrony osobistej dla pracowników służby zdrowia na pierwszej linii frontu oraz testy – dodała.
Wirus Ebola
Epidemia Eboli w Kongo
Wybuch epidemii jest szczególnym powodem do niepokoju dla światowych ekspertów ds. zdrowia, częściowo dlatego, że wykryty wirus jest szczepem mniej powszechnym.
Chorobę Ebola wywołują ortoebolawirusy, istnieje wiele ich odmian. Urzędnicy służby zdrowia potwierdzili, że wirusem wywołującym obecną epidemię jest odmiana Bundibugyo. To dopiero trzeci znany przypadek tego wirusa i nie ma na niego szczepionki ani lekarstw. Stosowana już szczepionka przeciwko Eboli jest skierowana przeciwko szczepowi Zaire.
Objawy choroby wywołanej wirusem Ebola
Choroba wywołana odmianą Bundibugyo,jest ciężka i często śmiertelna. Wirus przenosi się z człowieka na człowieka poprzez bezpośredni kontakt z płynami ustrojowymi osoby chorej lub zmarłej z powodu tej choroby.
WHO ostrzega, że wczesne objawy często można pomylić z innymi chorobami. Należą do nich:
- gorączka
- zmęczenie
- ból mięśni
- ból głowy
- ból gardła
Mogą one przekształcić się w inne objawy, w tym:
- wymioty
- biegunka
- ból brzucha
- wysypka
- dysfunkcja narządów
- krwawienie wewnętrzne lub zewnętrzne (rzadziej)
Według WHO, śmiertelność wirusa Bundibugyo, na podstawie dwóch ostatnich epidemii, wynosi około 30–50 proc. To wartość niższa niż śmiertelność szczepu Zaire, która może sięgać nawet 90 proc. „Wczesna, intensywna opieka wspomagająca, obejmująca nawadnianie i leczenie konkretnych objawów, może poprawić przeżywalność” – twierdzi WHO.
Według WHO trzy z tych odmian wirusów były znane z wywoływania dużych epidemii Eboli. Najpowszechniejsze były szczepy Zaire, Sudan oraz Bundibugyo, który został zidentyfikowany w trakcie obecnej epidemii.
Szef WHO Tedros Adhanom Ghebreyesus
Kiedy szczepionka przeciw odmianie Bundibugyo?
Ponieważ każdy gatunek wirusa ma inny materiał genetyczny, wymaga on innych szczepionek. Jedyna zatwierdzona szczepionka jest ta na szczep Zaire.
Trwają prace nad kilkoma innymi szczepionkami, ale żadna z tych, które miałyby zwalczać wirusa Bundibugyo, nie jest jeszcze gotowa do użycia – poinformowała dr Céline Gounder, korespondentka medyczna CBS News i specjalistka od chorób zakaźnych, która brała udział w akcji zwalczania epidemii wirusa Ebola.
Czytaj więcej
Naukowcy zbadali geny śmiercionośnego wirusa. To przyspieszy prace nad szczepionką i lekami – obiecują - pisze Piotr Kościelniak.
Przed obecną epidemią znane były dwie inne epidemie wywołane wirusem Bundibugyo, obie mniejsze od obecnej. Szczep Bundibugyo po raz pierwszy odkryto w 2007 r. w dystrykcie Bundibugyo w Ugandzie. Jak podaje Associated Press, w czasie epidemii odnotowano 149 przypadków i 37 zgonów.
Według agencji AP drugi znany wybuch epidemii wydarzył się w Kongo w 2012 r. Zgłoszono wówczas 57 przypadków i 29 zgonów.
Ponieważ odnotowano mniej przypadków zachorowań na ten wirus, dysponujemy znacznie mniejszą ilością danych na temat jego zachowania niż w przypadku odmiany Zair, która występuje od 1976 r. i wywołał dziesiątki przypadków zachorowań.
Epidemie Eboli
