Prokurator rejonowy złożył do WSA skargę na uchwałę rady miejskiej, w sprawie regulaminu o utrzymaniu czystości i porządku na terenie gminy. Organowi nie spodobał się zapis, w którym zobowiązywał on właścicieli nieruchomości do podjęcia działań usuwających lub co najmniej ograniczających śliskość z części nieruchomości służących do użytku pieszego oraz z chodników położonych wzdłuż nieruchomości.
Prokurator wskazał, iż nałożenie na właścicieli nieruchomości takiego obowiązku stanowi naruszenie przepisów o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, poprzez przekroczenie upoważnienia ustawowego. Od sądu domagał się stwierdzenia nieważności wadliwych zapisów.
Pełnomocnik miasta wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że skarżone przepisy, tak naprawdę stanowią jedynie doprecyzowanie obowiązków spoczywających na właścicielach nieruchomości. Nie można tu zatem mówić o przekroczeniu delegacji ustawowej. Dodał również, iż jeżeli nawet doszło w tym przypadku do naruszenia prawa, to nie miało ono charakteru istotnego.
9 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził nieważność części uchwały, gdyż jego zdaniem rada zbyt szeroko zinterpretowała zapisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.
WSA przypomniał, iż uchwalony przez radę regulamin ma określać szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące min. uprzątanie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z części nieruchomości służących do użytku publicznego, przy czym za taki chodnik uznaje się wydzieloną część drogi publicznej służącą dla ruchu pieszego, położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości. Właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do uprzątnięcia chodnika, na którym jest dopuszczony płatny postój lub parkowanie pojazdów samochodowych.
