Do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne Sądu Okręgowego w Toruniu dotyczące aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste. Podwyżkę dostała spółka z o.o. Dotyczyła dwóch działek.
Sąd okręgowy, rozpatrując apelację spółki, nabrał wątpliwości prawnych. Chodzi o to, że od 9 października 2011 r. ustawa o gospodarce nieruchomościami nałożyła na właścicieli gruntów obowiązek rozkładania na raty podwyżki przekraczającej ponaddwukrotnie dotychczasową opłatę roczną. Podwyżka dla spółki przekroczyła wspomniany limit, a sąd miał wątpliwości, według jakich zasad powinno się liczyć wysokość rat, a konkretnie ostatniej.
Art. 77 ust. 2a ustawy o gospodarce nieruchomościami mówi, że w przypadku, gdy zaktualizowana wysokość opłaty rocznej przewyższa co najmniej dwukrotnie wysokość dotychczasowej opłaty, użytkownik wnosi opłatę roczną w wysokości dwukrotności dotychczasowej, a pozostałą kwotę ponad tę dwukrotność (nadwyżkę) rozkłada się na dwie równe części, które powiększają opłatę roczną w następnych dwóch latach. Opłata w trzecim roku od aktualizacji jest już równa kwocie z niej wynikającej.
W piśmiennictwie prezentowane są jednak różne stanowiska. Zdaniem Ministerstwa Transportu i Budownictwa w pierwszym roku od aktualizacji użytkownik ma obowiązek wpłacić kwotę odpowiadającą dwukrotności opłaty rocznej wnoszonej przed aktualizacją. Natomiast pozostałą do zapłaty kwotę rozkłada się mu na dwie równe części, które powiększają w dwóch kolejnych latach kwotę opłaty rocznej.
Według innego stanowiska użytkownik wieczysty w drugim roku od aktualizacji wnosi opłatę stanowiącą sumę dwukrotności dotychczasowej opłaty rocznej i połowy nadwyżki ponad dwukrotność dotychczasowej opłaty, a w trzecim roku od aktualizacji opłata będzie sumą opłaty ustalonej w drugim roku i drugiej połowy nadwyżki.
