16 marca 2019 r. weszła w życie nowelizacja ustawy – Prawo własności przemysłowej. Dostosowywała ona przepisy krajowe do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z 16 grudnia 2015 r., mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych. I rozszerzyła krąg podmiotów ponoszących odpowiedzialność za naruszenie znaku towarowego na podmioty, z których usług korzystano przy naruszeniu prawa ochronnego, czyli pośredników. Pomimo nadziei na ułatwienie walki z naruszeniami i dochodzenie roszczeń przez uprawnionych zakres zastosowania tej regulacji wydaje się, pomimo upływu ponad pięciu lat, minimalny, a orzecznictwo w tym przedmiocie jest niestety na razie niezwykle ubogie.