Reklama
Uchwalona jeszcze w czasach PRL-u ustawa o fundacjach tylko w jednym zdaniu wspomina o możliwości ich łączenia. W praktyce wywołuje to szereg pytań, na które także orzecznictwo nie daje odpowiedzi.
„Czasami człowiek musi inaczej się udusi” – śpiewał Jerzy Stuhr. No więc muszę. A sprowokował mnie pan minister Jarosław Neneman.
Nawet najwięksi entuzjaści technicznego postępu mogą się zirytować, gdy państwo nakazuje im wprowadzać zmiany w systemach informatycznych zbyt szybko i do tego na własny koszt. Ta irytacja może przesłonić korzyści z nowoczesności.
Szefowa Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej zareagowała oburzeniem na opisany przez nas projekt resortu rozwoju. Gdyby lektury tekstu nie zakończyła na tytule, może by się zorientowała, że chodzi o propozycję, którą jej resort wcześniej poparł.
Za nami rok ministrowania Waldemara Żurka, przed nami pięć lat rzecznikowania Sylwii Gregorczyk-Abram. Bolączki wymiaru sprawiedliwości od lat wciąż te same. I widoków na zmianę nie ma.
Jeśli cel, czyli indywidualne poczucie sprawiedliwości, jest sytuowany ponad prawem, reguły stają się drugoplanowe, a w konsekwencji orzecznictwo coraz mniej przewidywalne.
Młodzi aktywiści dewastują mienie, a w sieci wrze od zapowiedzi surowych kar finansowych i pozwów. Rzeczywistość prawna okazuje się jednak brutalna. Robert Damski o tym, czym jest tzw. „immunitet egzekucyjny”.
Wybór Sylwii Gregorczyk-Abram na stanowisko RPO budzi nadzieję, ale również uzasadnione pytania. Pani mecenas z pewnością nie brakuje odwagi i konsekwencji. Jednocześnie obejmuje urząd z bardzo wyraźną biografią i jednoznacznym miejscem w sporze polityczno-prawnym ostatnich lat.
Zamiast pójść po rozum do głowy i zracjonalizować koszty zatrudnienia, wyposażono Państwową Inspekcję Pracy w uprawnienia, których stosowanie może doprowadzić klasę średnią do ruiny.
Na zmianach zyska sądownictwo, zyskają też frankowicze. Ale warto zadawać pytania, dlaczego kredytobiorców, ale też banki, tyle lat trzymano w niepewności co do ich sytuacji.
